Inne utwory od La Oreja de Van Gogh
Opis
Powiązany wykonawca, producent: La Oreja de Van Gogh
Autor tekstów i kompozytor: Amaia Montero
Kompozytor, autor tekstów: Xabi San Martín
Autor tekstów i kompozytor: Álvaro Fuentes
Autor tekstów i kompozytor: Haritz Garde
Kompozytor, autor tekstów: Pablo Benegas
Producent: Nigel Walker
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Solo una palabra se hubiera llevado el dolor.
Con el beso amargo de aquel licor hubiera bastado, mi amor.
Solo una mentira, seguirme conmigo a pasear.
Sentirme querida en aquel abrazo, mi alma.
Con el vestido azul que un día conociste, me marcho sin saber si me besaste antes de irte.
Te di mi corazón y tú lo regalaste.
Te di todo el amor que pude darte y me robaste.
He rasgado mi vestido con una copa de vino.
Hoy tu amor corta como el cristal.
En el cielo hay playas donde ves la vida pasar, donde los recuerdos lo hacen llorar, vienen muy despacio y se van.
Solo una caricia me hubiera ayudado a olvidar que no eran mis labios los que ahora te hacen soñar.
Con el vestido azul que un día conociste, me marcho sin saber si me besaste antes de irte.
Te di mi corazón y tú lo regalaste.
Te di todo el amor que pude darte y me robaste.
He rasgado mi vestido con una copa de vino.
Hoy tu amor corta como el cristal.
Buena suerte en tu camino, yo ya tengo mi destino.
Con mi sangre escribo este final.
Tłumaczenie na język polski
Tylko jedno słowo mogłoby ukoić ból.
Gorzki pocałunek tego trunku wystarczyłby, kochanie.
To tylko kłamstwo, pójdź za mną na spacer.
Czuję się kochana w tym uścisku, moja duszo.
W niebieskiej sukience, którą pewnego dnia poznałeś, wychodzę, nie wiedząc, czy pocałowałeś mnie przed odejściem.
Oddałem ci serce, a ty je oddałeś.
Dałem ci całą miłość, jaką mogłem ci dać, a ty mi ją ukradłeś.
Rozdarłem suknię kieliszkiem wina.
Dziś Twoja miłość tnie jak szkło.
Na niebie są plaże, gdzie widać przemijające życie, gdzie wspomnienia sprawiają, że płaczesz, przychodzą bardzo powoli i odchodzą.
Tylko pieszczota pomogłaby mi zapomnieć, że to nie moje usta sprawiają, że teraz śnisz.
W niebieskiej sukience, którą pewnego dnia poznałeś, wychodzę, nie wiedząc, czy pocałowałeś mnie przed odejściem.
Oddałem ci serce, a ty je oddałeś.
Dałem ci całą miłość, jaką mogłem ci dać, a ty mi ją ukradłeś.
Rozdarłem suknię kieliszkiem wina.
Dziś Twoja miłość tnie jak szkło.
Powodzenia na Twojej drodze, mam już swoje przeznaczenie.
Swoją krwią piszę to zakończenie.