Inne utwory od Extremoduro
Opis
Wokal: Extremoduro
Kompozytor: Iñaki Anton Gonzalez
Kompozytor, autor tekstów: Roberto Iniesta Ojea
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
A fuego lento no se calientan mis huesos.
Y bajé al infierno a ver dónde se cuecen tus besos.
Cansado de buscar un trocito de cielo lleno de pelos.
Y ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan.
Me salgo de mi casa, me estrello contra la acera.
No puedo recordar qué clase de mundo hay fuera.
Salté por la ventana buscando una liana a colgar y dar zaga al suelo. Oh, oh, oh!
Harto de buscarte siempre a oscuras y de volverme en puro hielo.
Tiré toda mi vida a la basura y ni las ratas se la comieron. Nadie me persigue, pero ya es de enero.
Llaman a mi puerta y yo ya nadie espero.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
Llega en tu braguita el amor de visita.
Y en mis pantalones, entre los cojones.
Voy a tatuarme azul una casita para que allí vivan nuestros corazones.
Ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
Cuando ya no puedo más, salgo para respirar.
Un ratito el corazón te lo tengo en carne viva.
Solo un poco de calor hace que me vuelva la vida y me ponga a secar al sol, escondido en un renglón.
Y ya es hora, sale un sol alumbrando una esquina y alegrándome el día.
¿Dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita, siempre a la deriva.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
En una cajita que nunca llevo el corazón encima por si me lo quitan. ¿Y dónde están los besos que me debes?
En cualquier esquina, cansados de vivir en tu boquita.
¿Pero dónde están los besos que te debo?
¿Pero dónde están los besos que me debes?
Tłumaczenie na język polski
Moje kości nie nagrzewają się na małym ogniu.
I zszedłem do piekła, żeby zobaczyć, gdzie gotują się twoje pocałunki.
Zmęczony szukaniem małego kawałka nieba pełnego włosów.
I nadszedł czas, wschodzi słońce, oświetlając zakątek i czyniąc mój dzień.
Gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
W małym pudełku, którego nigdy nie noszę przy sobie, na wypadek, gdyby mi je zabrali.
Wychodzę z domu, wpadam na chodnik.
Nie pamiętam, jaki jest świat na zewnątrz.
Wyskoczyłem przez okno w poszukiwaniu pnącza, które mógłbym powiesić i upuścić na ziemię. Och, och, och!
Mam dość ciągłego szukania cię w ciemności i zamieniania się w czysty lód.
Wyrzuciłem całe życie do śmieci i nawet szczury go nie zjadły. Nikt mnie nie goni, ale już styczeń.
Pukają do moich drzwi, a ja już nie czekam.
Ale gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
W małym pudełku, którego nigdy nie noszę przy sobie, na wypadek, gdyby mi je zabrali. A gdzie są pocałunki, które mi jesteś winien?
W każdym kącie, zmęczony życiem w twoich małych ustach, zawsze dryfujący.
Miłość przychodzi z wizytą do Twoich majtek.
I w spodniach, pomiędzy jądrami.
Mam zamiar sobie zrobić niebieski tatuaż przedstawiający mały domek, żeby nasze serca mogły tam zamieszkać.
Nadszedł czas, słońce wschodzi, oświetlając zakątek i czyniąc mój dzień.
Gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
W małym pudełku, którego nigdy nie noszę przy sobie, na wypadek, gdyby mi je zabrali. A gdzie są pocałunki, które mi jesteś winien?
W każdym kącie, zmęczony życiem w twoich małych ustach, zawsze dryfujący.
Kiedy nie mogę już tego znieść, wychodzę, żeby odetchnąć.
Przez chwilę twoje serce jest surowe.
Wystarczy odrobina ciepła, żeby wrócić do życia i schować się na słońcu, schowana w rzędzie.
I nadszedł czas, wschodzi słońce, oświetlając zakątek i czyniąc mój dzień.
Gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
W małym pudełku, którego nigdy nie noszę przy sobie, na wypadek, gdyby mi je zabrali. A gdzie są pocałunki, które mi jesteś winien?
W każdym kącie, zmęczony życiem w twoich małych ustach, zawsze dryfujący.
Ale gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
W małym pudełku, którego nigdy nie noszę przy sobie, na wypadek, gdyby mi je zabrali. A gdzie są pocałunki, które mi jesteś winien?
Na każdym rogu, zmęczony życiem w twoich małych ustach.
Ale gdzie są pocałunki, które jestem ci winien?
Ale gdzie są pocałunki, które mi jesteś winien?