Inne utwory od Adèle & Robin
Opis
Powiązany wykonawca: Adèle i Robin
Autor tekstów i kompozytor: Adèle Couvert
Kompozytor, autor tekstów: Robin Douady
Producent: Léo Chatelier
Inżynier miksowania, inżynier masteringu: Damien Bolo
Inżynier masteringu, inżynier miksowania: Spectrum Studio
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Mes parents m'ont appris à sourire, alors je souris des heures.
Je souris quand je pleure, je souris quand j'ai peur.
J'ai pas appris à dire ce que j'ai à l'intérieur.
Est-ce que je suis dans le faux?
C'est collé à ma peau.
Un jour, j'aurai le courage de leur montrer qui je suis, dévoiler mon vrai visage et leur dire enfin merci à tous ces gens qui m'entourent, sans qui je ne serais pas ici, sans remords et sans détour. Je vous dis enfin merci.
Mes amis m'ont appris à m'ouvrir, alors je parle des heures.
Je parle avec le cœur, je n'ai plus peur.
Je sais toujours pas lire ce que j'ai à l'intérieur, mais les voix dans ma tête vont bientôt disparaître.
Silence!
Un jour, j'aurai le courage de leur montrer qui je suis, dévoiler mon vrai visage et leur dire enfin merci à tous ces gens qui m'entourent, sans qui je ne serais pas ici, sans remords et sans détour.
Je vous dis enfin -merci. Un jour, j'aurai le courage. -Un jour, j'aurai le courage.
-Un jour, j'aurai le courage. -Un jour, j'aurai le courage.
Un jour, j'aurai le courage, le courage, le courage.
Un jour, j'aurai le courage d'affronter tous mes démons, mes parents qui prennent de l'âge et de leur demander pardon.
Un jour, j'aurai le courage, avant qu'ils ne soient partis, mes parents qui prennent de l'âge, de leur dire enfin merci.
Un jour, j'aurai le courage de leur montrer qui je suis, dévoiler mon vrai visage et leur dire enfin merci à tous ces gens qui m'entourent, sans qui je ne serais pas ici, sans remords et sans détour.
Je vous dis enfin merci!
Tłumaczenie na język polski
Rodzice nauczyli mnie uśmiechać się, więc uśmiecham się godzinami.
Uśmiecham się, gdy płaczę, uśmiecham się, gdy się boję.
Nie nauczyłem się mówić, co jest w środku.
Czy się mylę?
Jest przyklejony do mojej skóry.
Któregoś dnia zdobędę się na odwagę, aby pokazać im, kim jestem, ujawnić swoje prawdziwe oblicze i wreszcie podziękować wszystkim osobom wokół mnie, bez których nie byłoby mnie tutaj, bez wyrzutów sumienia i bez objazdów. Na koniec mówię dziękuję.
Przyjaciele nauczyli mnie otwierać się, więc rozmawiam godzinami.
Mówię prosto z serca, już się nie boję.
Nadal nie potrafię odczytać tego, co jest we mnie, ale głosy w mojej głowie wkrótce znikną.
Cisza!
Któregoś dnia zdobędę się na odwagę, aby pokazać im, kim jestem, ujawnić swoje prawdziwe oblicze i wreszcie podziękować wszystkim osobom wokół mnie, bez których nie byłoby mnie tutaj, bez wyrzutów sumienia i bez objazdów.
Na koniec powiem Ci – dziękuję. Pewnego dnia zdobędę się na odwagę. -Pewnego dnia zdobędę się na odwagę.
-Pewnego dnia zdobędę się na odwagę. -Pewnego dnia zdobędę się na odwagę.
Pewnego dnia będę miał odwagę, odwagę, odwagę.
Pewnego dnia będę miała odwagę stawić czoła wszystkim moim demonom, moim starzejącym się rodzicom i poprosić ich o przebaczenie.
Któregoś dnia będę miała odwagę, zanim odejdą moi starzejący się rodzice, aby w końcu podziękować.
Któregoś dnia zdobędę się na odwagę, aby pokazać im, kim jestem, ujawnić swoje prawdziwe oblicze i wreszcie podziękować wszystkim osobom wokół mnie, bez których nie byłoby mnie tutaj, bez wyrzutów sumienia i bez objazdów.
W końcu mówię dziękuję!