Inne utwory od Adèle & Robin
Opis
Powiązany wykonawca: Adèle i Robin
Autor tekstów i kompozytor: Adèle Couvert
Kompozytor, autor tekstów: Robin Douady
Producent: Léo Chatelier
Inżynier miksowania, inżynier masteringu: Damien Bolo
Inżynier masteringu, inżynier miksowania: Spectrum Studio
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Avec toi, j'ai essayé d'être honnête.
Pour la première fois, j'ai montré ce qu'il y a en moi, ce qui laisse des traces, ce qui ne s'efface pas.
-Des ratures, j'en ai fait plein.
-J'ai longtemps, j'ai longtemps cru -qu'c'était grave, mais c'est rien.
-C'est le moment, c'est le moment de changer, pleurer, rire, se remettre en question.
J'ai longtemps, j'ai longtemps eu peur d'écrire ma vie au brouillon.
-C'est le moment, c'est le moment.
-Dans tes bras, à l'abri des regards, j'essaie parfois de danser dans le noir, d'accepter mon corps sans le voir, sans mon reflet dans la. . .
Place.
Enfin, je me sens à ma place.
-Des ratures, j'en ai fait plein.
-J'ai longtemps, j'ai longtemps cru -qu'c'était grave, mais c'est rien.
-C'est le moment, c'est le moment de changer, pleurer, rire, se remettre en question.
J'ai longtemps, j'ai longtemps eu peur d'écrire ma vie au brouillon.
C'est le moment, c'est le moment.
Je t'ai montré mes failles, tu me dis qu'tu t'en fous.
Avec toi, j'ai enfin choisi d'être moi.
J'avais peur qu'tu t'en ailles, tu m'as dit qu'j'étais fou. Dans tes bras, j'ai plus peur.
Des ratures, j'en ai fait plein.
J'ai longtemps, j'ai longtemps cru qu'c'était grave, mais c'est rien.
C'est le moment, c'est le moment de changer, pleurer, rire, se remettre en -question.
-J'ai longtemps, j'ai longtemps eu peur -d'écrire ma vie au brouillon.
-C'est le moment, c'est le moment.
Tłumaczenie na język polski
Z tobą starałem się być szczery.
Po raz pierwszy pokazałam, co we mnie siedzi, co pozostawia ślady, co nie blaknie.
- Zrobiłem mnóstwo skreśleń.
-Myślałem długo, myślałem, że to coś poważnego, ale to nic.
-Już czas, czas na zmiany, płacz, śmiech, zadaj sobie pytanie.
Przez długi czas bałam się pisać swoje życie w szorstkim szkicu.
-Już czas, już czas.
-W Twoich ramionach, poza zasięgiem wzroku, czasami próbuję tańczyć w ciemności, zaakceptować swoje ciało, nie widząc go, bez swojego w nim odbicia. . .
Miejsce.
Wreszcie czuję, że przynależę.
- Zrobiłem mnóstwo skreśleń.
-Myślałem długo, myślałem, że to coś poważnego, ale to nic.
-Już czas, czas na zmiany, płacz, śmiech, zadaj sobie pytanie.
Przez długi czas bałam się pisać swoje życie w szorstkim szkicu.
Już czas, już czas.
Pokazałem ci moje wady, a ty mówisz, że cię to nie obchodzi.
Dzięki Tobie w końcu zdecydowałem się być sobą.
Bałem się, że odejdziesz, powiedziałeś mi, że zwariowałem. W twoich ramionach boję się bardziej.
Zrobiłem mnóstwo skreśleń.
Przez długi czas myślałem, że to coś poważnego, ale to nic.
Już czas, czas na zmiany, płacz, śmiech, zadanie sobie pytań.
-Od dawna, od dawna się obawiałem -spisać swoje życie w szorstkim szkicu.
-Już czas, już czas.