Inne utwory od Mikhail Shufutinsky
Opis
Wydany: 13.02.1994
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Потемнеет серебро, померкнет золото, поизносятся и вещи, и слова.
Из альбомов улыбнется нежно молодость, из-под плит проглянет тихая трава.
Все на свете перемелется, век сменится, пронесутся годы, словно с горки вниз.
Только ты, душа, суровой жизни пленница, из меня, как из темницы, смотришь вниз.
Душа болит, а сердце плачет, а путь земной еще пылит.
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит!
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит.
То ли цвет черемухи, то ли снег посыпется на каштановые волосы твои.
Скоро время, зверь невидимый, насытится и уйдет, оставив сердце без любви.
Потемнеет серебро, померкнет золото, поизносятся и вещи, и слова.
Из альбомов улыбнется нежно молодость, и окажется, душа еще жива.
Душа болит, а сердце плачет, а путь земной еще пылит.
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит!
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит.
Душа болит, а сердце плачет, а путь земной еще пылит.
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит!
А тот, кто любит, слез не прячет, ведь не напрасно душа болит.
Ведь не напрасно душа болит.
Tłumaczenie na język polski
Srebro przyciemni się, złoto zblaknie, zarówno rzeczy, jak i słowa się zużyją.
Młodzież będzie uśmiechać się czule z albumów, spod płyt będzie wyłaniać się spokojna trawa.
Wszystko na świecie się zmieni, zmienią się stulecia, lata będą leciały jak w dół wzgórza.
Tylko ty, duszo, więźniu surowego życia, spoglądasz na mnie jak z więzienia.
Dusza cierpi, serce płacze, a ziemska ścieżka jest wciąż zakurzona.
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi!
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi.
Na twoje brązowe włosy spadnie kolor czeremchy lub śniegu.
Wkrótce czas, niewidzialna bestia, zostanie zaspokojony i odejdzie, pozostawiając serce bez miłości.
Srebro przyciemni się, złoto zblaknie, zarówno rzeczy, jak i słowa się zużyją.
Z albumów młodość uśmiechnie się czule i okaże się, że dusza wciąż żyje.
Dusza cierpi, serce płacze, a ziemska ścieżka jest wciąż zakurzona.
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi!
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi.
Dusza cierpi, serce płacze, a ziemska ścieżka jest wciąż zakurzona.
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi!
A kto kocha, nie kryje łez, bo nie na próżno dusza cierpi.
Nie na próżno dusza boli.