Inne utwory od Mikhail Shufutinsky
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Здравствуй, мама! Что тебе сказать?
Я не знаю, в чем мой смертный грех.
Восемь лет тебе придется ждать, ведь ответил я один за всех.
Мама, передай друзьям привет, если не забудут, буду рад.
Помнишь, я любил встречать рассвет?
Здесь мне больше нравится закат.
Проволока колючая в три ряда, взаперти, хоть волком вой!
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
У меня здесь новые друзья, и одна на всех гитара есть.
Песни здесь поют про лагеря, презирают ложь и цифру шесть.
Верке передай, пускай не ждет.
Я ее простил давным-давно, все простил на восемь лет вперед.
С кем она теперь, мне все равно.
Проволока колючая в три ряда, взаперти, хоть волком вой!
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Двое здесь решились на побег, вечером вчера ушли в тайгу.
Пули их лицом уткнули в снег.
Ты не бойся, я не побегу, потому что знаю, смысла нет.
Все равно обратно попадешь или напрямую на тот свет.
Ну а мне нельзя, пока ты ждешь.
Проволока колючая в три ряда, взаперти, хоть волком вой!
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Проволока колючая в три ряда, взаперти, хоть волком вой!
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Никуда не денешься, никуда.
Конвой, конвой.
Здравствуй, мама!
Что тебе сказать, я не знаю. . .
Tłumaczenie na język polski
Cześć mamo! Co mam ci powiedzieć?
Nie wiem, jaki jest mój grzech śmiertelny.
Będziesz musiał poczekać osiem lat, bo odpowiedziałem sam za wszystkich.
Mamo, przywitaj się z przyjaciółmi, jeśli nie zapomną, będzie mi miło.
Pamiętasz, jak uwielbiałem oglądać wschód słońca?
Bardziej podoba mi się zachód słońca tutaj.
Trzy rzędy drutu kolczastego, zamknięte, nawet jeśli wilk wyje!
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Mam tu nowych przyjaciół i wszyscy mamy jedną gitarę.
Piosenki tutaj opowiadają o obozach, gardzą kłamstwami i liczbą sześć.
Powiedz Verce, żeby nie czekała.
Wybaczyłem jej już dawno temu, wybaczyłem wszystko z ośmioletnim wyprzedzeniem.
Nie obchodzi mnie z kim ona teraz jest.
Trzy rzędy drutu kolczastego, zamknięte, nawet jeśli wilk wyje!
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Dwie osoby zdecydowały się uciec; wczoraj wieczorem poszli do tajgi.
Kule zakopały ich twarze w śniegu.
Nie bój się, nie ucieknę, bo wiem, że to nie ma sensu.
I tak wrócisz lub bezpośrednio do następnego świata.
Cóż, nie mogę, kiedy czekasz.
Trzy rzędy drutu kolczastego, zamknięte, nawet jeśli wilk wyje!
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Trzy rzędy drutu kolczastego, zamknięte, nawet jeśli wilk wyje!
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Nie możesz iść nigdzie, nigdzie.
Konwój, konwój.
Cześć mamo!
Nie wiem, co ci powiedzieć. . .