Inne utwory od Mikhail Shufutinsky
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Надену шляпу чёрную и кожаное пальто.
Пойду гулять по городу, как тот инкогнито.
Толкну плечом стеклянную дверь старого кафе и упаду в ночь пьяную немного подшофе.
Это смертная тоска!
Ох, не скажешь брысь ей.
Волчья ягода из куста, надави - и брызнет.
Это смертная тоска, чтоб ей было пусто, как бы не было горько, эта смертная тоска сдавит и отпустит. . .
Отпустит.
Огней столпотворение и пестрая толпа, а ты, как привидение, исчезнешь в никуда.
И я, как беспризорную, тоску в себя впущу, надену шляпу чёрную и снова загрущу.
Это смертная тоска!
Ох, не скажешь брысь ей.
Волчья ягода из куста, надави - и брызнет.
Это смертная тоска, чтоб ей было пусто, как бы не было горько, эта смертная тоска сдавит и отпустит.
Это смертная тоска!
Ох, не скажешь брысь ей.
Чёрной пулей у виска, надави - и брызнет.
Это смертная тоска, чтоб ей было пусто, как бы не было горько, эта смертная тоска сдавит и отпустит.
Отпустит. . . Отпустит.
Отпустит.
Tłumaczenie na język polski
Założę czarny kapelusz i skórzany płaszcz.
Pójdę na spacer po mieście, taki taki incognito.
Pchnę ramieniem szklane drzwi starej kawiarni i wpadnę w noc pijany i trochę podchmielony.
To śmiertelna melancholia!
Och, nie każ jej przeklinać.
Wolfberry z krzaka, naciśnij go, a zacznie pluskać.
To jest śmiertelna melancholia, więc jest pusta, bez względu na to, jak gorzka jest, ta śmiertelna melancholia będzie ściskać i puszczać. . .
Pozwól mu odejść.
Pandemonium świateł i pstrokaty tłum, a ty, jak duch, znikniesz nigdzie.
A ja, niczym bezdomny, wpuszczę w siebie melancholię, założę czarny kapelusz i znów popadnę w smutek.
To śmiertelna melancholia!
Och, nie każ jej przeklinać.
Wolfberry z krzaka, naciśnij go, a zacznie pluskać.
To jest śmiertelna melancholia, więc jest pusta, bez względu na to, jak gorzka jest, ta śmiertelna melancholia będzie ściskać i puszczać.
To śmiertelna melancholia!
Och, nie każ jej przeklinać.
Czarna kula w skroń, naciśnij i rozpyli.
To jest śmiertelna melancholia, więc jest pusta, bez względu na to, jak gorzka jest, ta śmiertelna melancholia będzie ściskać i puszczać.
Pozwól mu odejść. . . Pozwól mu odejść.
Pozwól mu odejść.