Inne utwory od Lili Em
Opis
Powiązany wykonawca: Lili Em
Kompozytor, autor tekstów: Emmanuelle Mery
Aranżer, producent: Vivien Bouchet
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
J'ai mis de l'encre, de l'encre noire, couchée là sur un papier, dessiné mon lit pour ce soir, des draps de soie pour m'allonger.
J'ai mis de l'encre, de l'encre à choix, juste m'asseoir et écouter, toi l'insolente en manteau noir, un mot de plus pour y plonger.
Je veux te suivre dans ce couloir, à ta démarche chaloupée, toi l'envoutante en robe du soir, la somnolente venue frapper.
Je t'ai vue maquillée ce soir, un peu de fard au creux des yeux, au ras des cils un crayon noir, aux lèvres un rouge silencieux. Je mets de l'encre, de l'encre à vide.
Ce soir, je veux tant t'aimer, à ton regard deviens liquide, à tes avances et succomber.
Je mets du manque, de l'encre, de l'être quelque part là pour exister, au fil de l'eau, au bord m'arrête.
Je mets du manque, de l'encre m'arrête quelque part là pour exister, au fil de l'eau, au bord de l'être.
De l'encre noire, je suis.
De l'encre noire, je suis.
Je veux me fondre à ton dessin.
Ce soir, je ne veux résister à la fumée et au brouillard, un pas de plus pour y sombrer.
Je ne veux pas lutter, je suis captive à ta triste beauté, quelque part entre rien et lui, la belle de nuit venue frapper.
Je ne veux pas lutter, je suis captive à ton triste miroir, à côté d'une fleur de vie venue offrir à mon parloir.
De l'encre noire, je suis.
De l'encre noire, je suis.
La-la, la-la. La-la, la-la, la-la.
De l'encre noire, je suis.
Tłumaczenie na język polski
Nałożyłem atrament, czarny atrament, kładąc się tam na papierze, narysowałem łóżko na ten wieczór, jedwabne prześcieradła do leżenia.
Wlewam atrament, wybrany atrament, po prostu siedź i słuchaj, ty bezczelny w czarnym płaszczu, jeszcze jedno słowo, żeby się w to zagłębić.
Chcę podążać za Tobą w tym korytarzu, za Twoim chwiejnym krokiem, za Tobą zniewalającą w wieczorowej sukni, za śpiącą, która przyszła zapukać.
Widziałam Cię dziś wieczorem w makijażu, z odrobiną cienia w zagłębieniach oczu, czarną kredką na rzęsach, cichą szminką na ustach. Włożyłem atrament, pusty atrament.
Dziś wieczorem chcę Cię tak bardzo kochać, aby Twoje spojrzenie stało się płynne, Twoje zaloty i uległy.
Umieszczam brak, atrament, bycie gdzieś tam, gdzie istnieje, wzdłuż przepływu, na krawędzi, która mnie zatrzymuje.
Umieszczam brak, atrament zatrzymuje mnie gdzieś tam, aby istnieć, wzdłuż strumienia, na krawędzi bytu.
Czarny atrament, jestem.
Czarny atrament, jestem.
Chcę wtopić się w Twój rysunek.
Dziś wieczorem nie chcę opierać się dymowi i mgle, być o krok bliżej, aby się w nich zatopić.
Nie chcę walczyć, jestem więźniem twojego smutnego piękna, gdzieś pomiędzy niczym a nim, piękno nocy przychodzi, by uderzyć.
Nie chcę walczyć, jestem uwięziona w twoim smutnym lustrze, obok kwiatu życia, który przyszedł mi ofiarować w moim salonie.
Czarny atrament, jestem.
Czarny atrament, jestem.
La-la, la-la. La-la, la-la, la-la.
Czarny atrament, jestem.