Może pogadamy

Chciałem tylko pomóc, a wyszło jak wiesz.

Tylu moich wrogów. A nie życzę źle.

Stałem sam na polu.

Chciałem dalej biec daleko od domu. Wierzę, że mam cel.

Tyle mam, tyle mam, tyle mam, tyle mam, ile znajdę w sobie.

Tylu was, tylu was, tylu was, tylu was dalej mieszczę w głowie.

Tyle mam, tyle mam, tyle mam, tyle mam, ile znajdę w sobie. Tylu was, tylu was, tylu was, tylu was dalej mieszczę.

Obracam się znowu za swój własny kark.

Chciałem żyć inaczej, ale z biegiem nie wiem, czy się da. Chciałbym jakąś mapę, na niej iksa mieć jak Elon Musk.

Żyję tym, co marzę. Przyrzekałem, że nie nine to five.

Chcieliśmy mieć papier, jakiś nowy kurwa telefon. Zajarani rapem jak ja wtedy w pierwszej klasie nią.

Wszystko jest inaczej. Wiem, że często Ci powtarzam to.

Musisz zapamiętać ziom, że wiem gdzie mój dom. Nie wiem jak nasza lokalizacja. Idę tam, gdzie życie da mi zagrać.

Za każdym wyborem się kryje jedynie szansa, że zrobię co zechcę. Nie będę nikomu klaskał.

Waiting room sumiennie cznie. Ból truje każdy zmysł. Ty to dobrze znasz.

Lekki chłód czuję wielkich dni. Strumień oblał mnie, aż nie sięgam dna.

Nieważne, co znajdę.

Hej!

Nieważne co znajdę, to wrócę za rok i siądę, gdzie zawsze.

Hej!

Przychodziłem myśleć, by zgubić gdzieś noc, by zgubić gdzieś noc. Może wtedy pogadamy jakoś.

Może wtedy pogadamy jakoś. I Ci powiem co mnie pali, chociaż nie wiem sam od czego zacząć.

Może wtedy pogadamy jakoś. Może wtedy pogadamy jakoś.

I Ci powiem co mnie pali, chociaż nie wiem sam od czego zacząć.