To nie te czasy

Jo, to nie te czasy już. Przypomina dzisiaj o tym na winylu kurz.

Napisałem na osiedlu dla nas wiele snów.

Zapadłem się w łóżko przez to nie raz, ale wstałem znów. Oh, teraz bardzo łatwo siebie nie znać.

Trzymać serce w niewłaściwych miejscach.

Ale kto powinien będzie cię pamiętał w momencie, kiedy w końcu przyjdziesz, żeby się pożegnać? Jak ten wzrok, którego dzisiaj nie ma.

Czasem generuje mi go mały skrawek sumienia, ale mimo wszystko chyba bym niczego nie zmieniał. Nie ma skutku bez przyczyny, tak jak słońca bez cienia.

Dlatego spójrz na to z mojej strony raz. Spróbuj się wysilić, jeśli w ogóle się da.

Zanim cicho się zapytasz, skąd jest we mnie tyle zmian.

Jeśli nie rozumiesz, odpowiedź znalazłeś sam. Ja. Tyle lat w nas bunt.

Nie było tu szans na grunt. Powiedz, ile strach dał burz.

Zmiany między nami, na nie brak nam słów. To nie te czasy już.

To nie te czasy -już. To nie te czasy już.

-Jo, każde nowe pokolenie myśli, że wymyśla ogień, ale tak naprawdę to wrzuca zapałkę w słońce.

Taki nasz dorobek życia. Vanitas vanitatum, et omnia vanitas.

To nie czas nas zmienia, ale my zmieniamy czasy czasem, a czasami nie da rady, żeby zmienić datę. Więc nie walczę z kalendarzem, tylko żyję ziom.

Trudne czasy tworzą silnych ludzi, czyli idę w to.

Nie ma znaczenia, jak ja mówię o sobie, ale czy w drugiej osobie zostawię klucze tym słowem.

Bo na końcu tego labiryntu życia stoi wielka brama, co za nami się zamyka i znikasz.

Tam czas nie istnieje tak jak tu. Więc jakie to ma znaczenie, ile lat masz już?

Śmierć nie wybiera czasu, tylko sam Pan Bóg. A więc lepiej się zastanów, czy masz hak na grób. Na to brak nam słów.

Tyle lat w nas bunt.

Nie było tu szans na grunt. Powiedz, ile strach dał burz. Zmiany między nami, na nie brak nam słów.

To nie te czasy już.

To nie te czasy już. To nie te czasy już.