Opis
Powiązany wykonawca: Try92
Autor tekstów i kompozytor: Phan Văn Trí
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Lặng nhìn qua kẻ đánh cắp tim ta.
Đã lâu ta chưa gặp lại sau lần cứ bye.
Dạo này có ổn không? Cuộc sống có như ước mong?
Anh vẫn còn đau trong lòng.
Thật sự anh chỉ muốn hét lên thật to chỉ để đuổi em đi thật xa không quay lại.
Tại sao em vẫn tồn tại kể từ khoảnh khắc mình chia hai?
Em mang cuộc sống như một nàng thơ anh chạy trốn khỏi nơi em để lại hy vọng.
Ta đã chẳng còn gì mà phải không?
Ngày mặt trời mờ đi vết son.
Cuộc sống của tôi đã không còn thơ mộng như trước đây.
Đổi tội buồn này cho đám mây.
Mà tháng sau mây đến đưa đi nỗi sầu.
Nhưng lại quen lay nỗi đau.
Thật sự anh chỉ muốn hét lên thật to chỉ để đuổi em đi thật xa không quay lại.
Tại sao em vẫn tồn tại kể từ khoảnh khắc mình chia hai?
Em mang cuộc sống như một nàng thơ anh chạy trốn khỏi nơi em để lại hy vọng.
Ta đã chẳng còn gì mà phải không?
Thật sự anh chỉ muốn hét lên thật to chỉ để đuổi em đi thật xa không quay lại.
Tại sao em vẫn tồn tại kể từ khoảnh khắc mình chia hai?
Qua một thời gian nhưng mà vẫn là con người ta trước đây.
Tłumaczenie na język polski
Spokojnie spójrz na osobę, która skradła moje serce.
Po pożegnaniu nie widzieliśmy się długo.
Czy to jest w porządku? Czy życie jest zgodne z oczekiwaniami?
Nadal boli go serce.
Naprawdę mam ochotę krzyczeć głośno, żeby cię przegonić jak najdalej i nigdy nie wrócić.
Dlaczego nadal istniejesz od chwili, gdy podzieliliśmy się na dwie części?
Nosisz życie jak muza, uciekam z miejsca, gdzie zostawiłeś nadzieję.
Nic mi nie zostało, prawda?
Dzień, w którym słońce zniknie plamy ze szminki.
Moje życie nie jest już tak poetyckie jak wcześniej.
Zamień ten smutek na chmury.
Ale w następnym miesiącu przychodzą chmury i zabierają smutek.
Ale jestem przyzwyczajony do trząsania się z bólu.
Naprawdę mam ochotę krzyczeć głośno, żeby cię przegonić jak najdalej i nigdy nie wrócić.
Dlaczego nadal istniejesz od chwili, gdy podzieliliśmy się na dwie części?
Nosisz życie jak muza, uciekam z miejsca, gdzie zostawiłeś nadzieję.
Nic mi nie zostało, prawda?
Naprawdę mam ochotę krzyczeć głośno, żeby cię przegonić jak najdalej i nigdy nie wrócić.
Dlaczego nadal istniejesz od chwili, gdy podzieliliśmy się na dwie części?
Minęło trochę czasu, ale nadal jesteśmy tą samą osobą, którą byliśmy wcześniej.