Inne utwory od Riccardo Stimolo
Opis
Autor tekstów: Daniele Coro
Kompozytor: Daniele Coro
Producent: Daniele Coro
Autor tekstów: Massimiliano Pelan
Kompozytor: Massimiliano Pelan
Autor tekstów: Martina Vinci
Kompozytor: Martina Vinci
Wokal: Riccardo Stimolo
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ho dato tutto come faccio sempre.
Mi sono sentito gigante, subito dopo niente. Notti infinite che non ci si pente.
Pareti azzurre e occhi grigio cenere. Non c'è una chiave per tutto, non ce n'è una sola.
Tanto la vita è così, ti senti sempre a scuola.
È inutile parlare senza dirsi come ci si sente.
Fare finta di essere felici che non serve a niente.
Ma ho messo il cuore in tutto questo, fino alla fine, fino all'osso, sempre.
Ho fatto a pezzi l'anima stanotte solo per guardarmi dentro e aveva un senso tutto questo prima di adesso.
E non saremo mai la stessa cosa, ma abbracciami quando il cuore non mi perdona.
Farò fatica, ma correrò da solo con una scarpa slacciata a inizio maratona.
Non c'è una fine per tutto, non ce n'è una sola, ma poi ne basta una che ripetiamo ancora.
È inutile parlare senza dirsi come ci si sente.
Fare finta di essere felici che non serve a niente.
Ma ho messo il cuore in tutto questo, fino alla fine, fino all'osso, sempre.
Ho fatto a pezzi l'anima stanotte solo per guardarmi dentro.
E aveva un senso tutto questo prima di adesso, prima di adesso, prima di adesso, prima di adesso.
Sempre.
E ho fatto a pezzi l'anima stanotte solo per guardarmi dentro.
E aveva un senso tutto questo, e aveva un senso tutto questo prima di adesso.
Tłumaczenie na język polski
Dałem z siebie wszystko, jak zawsze.
Poczułem się gigantycznie, zaraz potem nic. Niekończące się noce, których nie żałujesz.
Niebieskie ściany i popielatoszare oczy. Nie ma jednego klucza do wszystkiego, nie jest tylko jeden.
Życie i tak takie jest, zawsze czujesz się jak w szkole.
Nie ma sensu rozmawiać, nie mówiąc sobie nawzajem, co czujesz.
Udawanie szczęśliwego jest bezużyteczne.
Ale zawsze wkładam w to całe serce, do samego końca, do szpiku kości.
Dziś wieczorem rozerwałem swoją duszę na kawałki, żeby zajrzeć do środka i wcześniej wszystko miało sens.
I nigdy nie będziemy tacy sami, ale przytul mnie, gdy moje serce mi nie wybacza.
Będę się męczyć, ale na początku maratonu pobiegnę sama z jednym butem rozwiązanym.
Nie ma końca wszystkiego, nie ma jednego, ale wystarczy jeden, żeby powtórzyć jeszcze raz.
Nie ma sensu rozmawiać, nie mówiąc sobie nawzajem, co czujesz.
Udawanie szczęśliwego jest bezużyteczne.
Ale zawsze wkładam w to całe serce, do samego końca, do szpiku kości.
Dziś wieczorem rozerwałem swoją duszę na kawałki, żeby zajrzeć do środka.
I wszystko to miało sens wcześniej, wcześniej, wcześniej, wcześniej.
Zawsze.
I dziś wieczorem rozerwałem swoją duszę na kawałki, żeby zajrzeć do środka.
I to wszystko miało sens, i to wszystko miało sens już wcześniej.