Inne utwory od Max Korzh
Opis
Kompozytor: Корж Максим Анатольевич
Kompozytor: Гайнанов Инсан Ансарович
Kompozytor: Козин Владимир Станиславович
Autor tekstu: Корж Максим Анатольевич
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Берега реки вновь ласкают день.
Солнце одинаково улыбается всем, но покоя не дают мысли по пути.
С кем бы идеально в эти берега зайти.
Планам вопреки знай, что в каждом есть добрый, светлый ангел и насыпающий бес.
И по тонкой нити суть всей жизни такова, какая тебя одолеет сторона. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы о жизни так то ничего не знал.
О том, как близких режет гордость пополам и какой бывает там внутри потенциал. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы в груди с кониной не тушил пожар. Откуда это спросишь меня? Я узнал.
Я и доверял. Я и доверял. Босоногий друг, что же нам делить?
На безнадежных улицах мы топчем самый низ.
Друг за друга здесь готовы отдать жизнь. И при первом шансе сразу вылетаем ввысь.
Но попадая в топ, вырвавшихся едва, каждый сразу тянет одеяло на себя.
Ледяной расчет, несправедливости капкан. И уже все меньше склонны доверять словам. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы о жизни так то ничего не знал.
О том, как близких режет гордость пополам и какой бывает там внутри потенциал. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы в груди с кониной не тушил пожар. Откуда это спросишь меня? Я узнал.
Я и доверял. Я и доверял. Полыхает ночь. Шумный ресторан.
Пацаны клянутся, по врагу ливая стакан.
Рядом мужики, опустошая стол, что-то вспоминают, лишь не роняя слов.
На курилке дед в золотых цепях. Дай совет, как жить, чтоб свое не взяла судьба.
Как нестись по краю, не цепляя тротуар. На что он им с улыбкою размеренно сказал. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы о жизни так то ничего не знал.
О том, как близких режет гордость пополам и какой бывает там внутри потенциал. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы в груди я водкой не тушил пожар. Откуда это спросишь меня? Я узнал. Я и доверял.
Сделал я и сам вывод для себя.
Если живешь по совести, такие же друзья. Тут страшнее то, не свернуть самому.
Ложной чуйкой оказаться по ту сторону. Лучше доверять, не допуская мысль.
Лучше быть обманутым сто раз, чем жить, как мышь.
И какой в этом толк дергаться, голову губя, если все равно в итоге вся надежда на себя. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы о жизни, братка, ничего не знал.
О том, как близких режет гордость пополам и какой бывает там внутри потенциал. Эй!
Я бы доверял, я бы доверял, если бы в груди с кониной не тушил пожар. Откуда это спросишь меня? Я узнал.
Я и доверял.
Я и, я и, я и.
Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу. Я и доверял. Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу.
Я и доверял. Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу. Я и доверял. Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу.
Я и доверял. Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу. Я и доверял.
Эй-я-и-е-и-е-и-е-и-воу.
Я и доверял.
Tłumaczenie na język polski
Brzegi rzeki znów pieszczą dzień.
Słońce uśmiecha się jednakowo do wszystkich, ale myśli po drodze nie dają spokoju.
Z kim najlepiej byłoby odwiedzić te wybrzeża?
Pomimo swoich planów wiedz, że w każdym jest życzliwy, jasny anioł i ulewny demon.
I wzdłuż cienkiej nici, istotą całego życia jest to, która strona cię pokona. Hej!
Ufałabym, ufałabym, gdybym nic nie wiedziała o życiu.
O tym, jak duma przecina bliskich na pół i jaki potencjał drzemie w nich. Hej!
Ufałbym, ufałbym, gdyby nie ogień w skrzyni z koniną. Skąd mnie pytasz? Dowiedziałem się.
Ufałem temu. Ufałem temu. Bosonogi przyjacielu, czym powinniśmy się podzielić?
Na beznadziejnych ulicach depczemy samo dno.
Tutaj są gotowi oddać za siebie życie. I przy pierwszej okazji od razu lecimy w górę.
Ale gdy już dotrą na górę, ledwo uciekli, wszyscy natychmiast naciągają się na siebie kocem.
Lodowata kalkulacja, pułapka niesprawiedliwości. I coraz mniej są skłonni ufać słowom. Hej!
Ufałabym, ufałabym, gdybym nic nie wiedziała o życiu.
O tym, jak duma przecina bliskich na pół i jaki potencjał drzemie w nich. Hej!
Ufałbym, ufałbym, gdyby nie ogień w skrzyni z koniną. Skąd mnie pytasz? Dowiedziałem się.
Ufałem temu. Ufałem temu. Noc płonie. Głośna restauracja.
Chłopcy przeklinają, rzucając we wroga szklanką.
W pobliżu mężczyźni, opróżniając stół, pamiętajcie coś, ale bez rzucania słów.
W palarni jest dziadek w złotych łańcuszkach. Doradźcie mi jak żyć, żeby los nie zrobił sobie krzywdy.
Jak pędzić wzdłuż krawędzi, nie zaczepiając się o chodnik. O czym spokojnie im powiedział z uśmiechem. Hej!
Ufałabym, ufałabym, gdybym nic nie wiedziała o życiu.
O tym, jak duma przecina bliskich na pół i jaki potencjał drzemie w nich. Hej!
Ufałabym, ufałabym, gdybym nie ugasiła płomienia w piersi wódką. Skąd mnie pytasz? Dowiedziałem się. Ufałem temu.
Wyciągnęłam też wnioski dla siebie.
Jeśli żyjesz zgodnie ze swoim sumieniem, masz tych samych przyjaciół. Najgorsze jest to, że nie możesz tego wyłączyć samodzielnie.
To fałszywe poczucie bycia po drugiej stronie. Lepiej zaufać, nie dopuszczając do siebie takiej myśli.
Lepiej dać się oszukać sto razy, niż żyć jak mysz.
I po co drżeć, rujnować sobie głowę, jeśli ostatecznie cała nadzieja jest w tobie? Hej!
Ufałbym, ufałbym, gdybym nie wiedział nic o życiu, bracie.
O tym, jak duma przecina bliskich na pół i jaki potencjał drzemie w nich. Hej!
Ufałbym, ufałbym, gdyby nie ogień w skrzyni z koniną. Skąd mnie pytasz? Dowiedziałem się.
Ufałem temu.
Ja i, ja i, ja i.
Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa. Ufałem temu. Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa.
Ufałem temu. Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa. Ufałem temu. Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa.
Ufałem temu. Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa. Ufałem temu.
Hej-ja-e-e-e-e-e-whoa.
Ufałem temu.