Inne utwory od SaintPaul
Opis
Wokalista: SaintPaul
Producent: VTR
Kompozytor Autor tekstów, kompozytor: Alessio Mariani
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Se mi incollo al tuo lucida labbra poco prima che la luna cada, poco prima di dirmi che è tardi, domani parti e vuoi sentirmi cantare.
Se da qui dovessero esiliarci manderei i miei saluti a casa, l'ultimo respiro da esalare se il mio salario non regge le vacanze, ma io ti chiederei di restare.
Un amore non è restaurabile, non ha bisogno di ragioni valide o di confini che ci distanziano.
Non si fa pigiando un tasto, ma neanche premeditandolo.
È fatto di circostanza o buone speranze da incanalarci.
A volte mi fermo lì, a piedi scalzi sulla riva, poco prima del delirio, poco prima che lei mandi a dire: "L'amore resta amico mio, mizzi, sulla spiaggia dei miei incubi, proprio dove mi assomigli, è proprio lì che non so gestirti".
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Più frughi, più si alza la posta. Affoghi al prossimo gin tonic.
Se questo diventasse oro volerei altrove come un vagabondo.
Ho un ricordo di te che corri e le guance rosse lampone.
Onda sbatte sugli scogli, il tuo fiato sul collo, ritardi, colloqui, ma a volte mi fermo lì, a piedi scalzi sulla riva, poco prima del delirio, poco prima che lei mandi a dire: "L'amore resta amico mio, mizzi, sulla spiaggia dei miei incubi, proprio dove mi assomigli, è proprio lì che non so gestirti".
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Ogni volta che mi torni in testa come i mostri per le paranoie, eh, eh, non ti posso dare corda finché regge il gioco, finché non passa la notte.
Tłumaczenie na język polski
Jeśli przykleję się do Twojego błyszczyka tuż przed zachodem księżyca, zanim powiesz mi, że jest już późno, jutro wyjeżdżasz i chcesz posłuchać, jak śpiewam.
Gdyby nas stąd wygnali, przesłałbym pozdrowienia do domu, to ostatni oddech, jeśli moja pensja nie wystarczy na święta, ale prosiłbym, żebyś został.
Miłości nie da się odnowić, nie potrzebuje ona ważnych powodów ani granic, które nas oddalają.
Nie dokonuje się tego poprzez naciśnięcie przycisku, ale też nie poprzez zaplanowanie tego.
Składa się z okoliczności lub dobrych nadziei, które mają być w nas skierowane.
Czasami zatrzymuję się tam, boso na brzegu, tuż przed delirium, tuż przed tym, jak ona wysyła wiadomość: „Miłość pozostaje moją przyjaciółką, mizzi, na plaży moich koszmarów, dokładnie tam, gdzie wyglądasz jak ja, właśnie tam nie mogę sobie z tobą poradzić”.
Za każdym razem, gdy przez paranoję powracacie do mojej głowy jak potwory, eh, eh, nie mogę wam dać żadnej liny, dopóki gra się utrzyma, dopóki nie minie noc.
Za każdym razem, gdy przez paranoję powracacie do mojej głowy jak potwory, eh, eh, nie mogę wam dać żadnej liny, dopóki gra się utrzyma, dopóki nie minie noc.
Im więcej kopiesz, tym wyższa jest stawka. Utoniesz w kolejnym dżinie z tonikiem.
Gdyby to stało się złotem, poleciałbym gdzie indziej jak włóczęga.
Pamiętam Twój bieg i malinowe policzki.
Fala uderza o skały, twój oddech na szyi, opóźnienia, rozmowy, ale czasami zatrzymuję się tam, bosa na brzegu, tuż przed delirium, tuż przed tym, jak wysyła wiadomość: „Miłość pozostaje moją przyjaciółką, mizzi, na plaży moich koszmarów, dokładnie tam, gdzie wyglądasz jak ja, właśnie tam nie mogę sobie z tobą poradzić”.
Za każdym razem, gdy przez paranoję powracacie do mojej głowy jak potwory, eh, eh, nie mogę wam dać żadnej liny, dopóki gra się utrzyma, dopóki nie minie noc.
Za każdym razem, gdy przez paranoję powracacie do mojej głowy jak potwory, eh, eh, nie mogę wam dać żadnej liny, dopóki gra się utrzyma, dopóki nie minie noc.