Inne utwory od Jasley
Opis
Wokalista: Jasley
Producent: Miror B
Producent: Jiz
Autor tekstów: Jasmina Leila Yaqub Osman
Autor tekstów: Giuliano Vigani
Autor tekstów: Paolo Malanchini
Kompozytor: Diego Bolognini
Kompozytor: Giorgio De Lauri
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ho fatto una promessa a Ilias: non crescerà come siam cresciuti noi.
Non eravamo una famiglia, perché i miei erano diversi dai tuoi.
Vorrebbe stare in una villa, eh, una da ricchi come quella in San Babila, di avvocati per cui pa' lavorava.
E quando tornava a casa raccontava che i loro bimbi avevano una stanza a testa e la colf gli preparava la merenda.
E si vestivano soltanto di alta moda e sul terrazzo c'avevano l'altalena.
Io dividevo il cuscino con mia sorella e lei, stesso assistente sociale, stessa coperta.
E ci bastavano le briciole per cena, un vestito per la scuola, uno per la moschea.
Pensa se domani casa avrà il parquet e tu mi vedrai dal parterre e non ci servirà più niente, niente, niente. Pensa se in sto posto non ci saremo più e chiamerò mamma su
P252 e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
A 16 anni non avevo una maison, metto lo smalto al tavolo di una measure.
Prima di corsa sui vagoni giù in metro e 'sti due euro sono diventati cento.
Sono qui tra amici falsi, con soldi falsi e ci rivedono a undici anni in mezzo ai palazzi, quando tu insegnavi ai piccoli e imparavi dai grandi come non farti beccare, l'arte dell'arrangiarsi.
Io dividevo il cuscino con mia sorella e lei, stesso assistente sociale, stessa coperta.
E ci bastavano le briciole per cena, un vestito per la scuola, uno per la moschea.
Pensa se, ma tu pensa se, pensa se.
Pensa se domani casa avrà il parquet e tu mi vedrai dal parterre e non ci servirà più niente, niente, niente. Pensa se in sto posto non ci saremo più e chiamerò mamma su
P252 e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
Pensa se.
Pensa se. Pensa se.
Pensa se e non ci servirà più niente, niente, niente, niente.
Tłumaczenie na język polski
Obiecałem Iliasowi: nie będzie dorastał tak jak my.
Nie byliśmy rodziną, bo moja była inna niż twoja.
Chciałby zamieszkać w willi, ech, bogatej, jak ta w San Babila, należącej do prawników, dla których pracował ojciec.
A kiedy wrócił do domu, powiedział, że ich dzieci mają każdy pokój i gospodyni przygotowała dla nich poczęstunek.
A oni tylko ubierali się modnie i huśtali się na tarasie.
Dzieliłam poduszkę z moją siostrą, a ona, ten sam pracownik socjalny, ten sam koc.
A my potrzebowaliśmy tylko okruchów na obiad, jednej sukienki do szkoły i jednej do meczetu.
Wyobraź sobie, że jutro w domu będzie parkiet, a ty zobaczysz mnie z parteru i nie będziemy już potrzebować niczego, niczego, niczego. Wyobraź sobie, że nie będzie nas już w tym miejscu, a ja zadzwonię do mamy
P252 i nie będziemy już potrzebować niczego, niczego, niczego, niczego.
Mając 16 lat nie miałam domu, na stole kładłam lakier do paznokci.
Przed pojechaniem wagonami do metra te dwa euro zamieniły się w sto.
Jestem tu wśród fałszywych przyjaciół, z fałszywymi pieniędzmi i spotykamy się ponownie, gdy mamy jedenaście lat, w środku budynków, kiedy uczyło się najmłodszych, a od dorosłych uczyło się, jak nie dać się złapać, czyli sztuki robienia sobie krzywdy.
Dzieliłam poduszkę z moją siostrą, a ona, ten sam pracownik socjalny, ten sam koc.
A my potrzebowaliśmy tylko okruchów na obiad, jednej sukienki do szkoły i jednej do meczetu.
Pomyśl, czy, ale pomyśl, czy, pomyśl, czy.
Wyobraź sobie, że jutro w domu będzie parkiet, a ty zobaczysz mnie z parteru i nie będziemy już potrzebować niczego, niczego, niczego. Wyobraź sobie, że nie będzie nas już w tym miejscu, a ja zadzwonię do mamy
P252 i nie będziemy już potrzebować niczego, niczego, niczego, niczego.
Pomyśl, czy.
Pomyśl, czy. Pomyśl, czy.
Pomyśl, czy i nie będziemy już potrzebować niczego, niczego, niczego, niczego.