Inne utwory od The Hatters
Opis
Wydano: 11.04.2025
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Моя культура своими корнями в могилах убитых поэтов. Моя культура не смотрит на цены.
Моя культура — победа. Здесь всходит озимов, на этой же почве спевается лето.
Моя культура — пуанты, балеты, штыки, тамки, пули, акары, ракеты.
Моя культура — медведь, балалайка, стрелки, белка, мир и восток.
Моя культура по ту сторону стенки. Моя культура — скорбь и восторг.
Шум среди ночи на лестничной клетке, стук в двери, закрытый глазок.
Она нажимает на красную кнопку, когда её кто-то пытается ставить на стоп.
Она тридцать лет на печи пролежала пластом.
В ней кровь моих предков скользит из под ног табуретка. Моя культура престолов.
Моя культура не знает берегов у неё моря времени. Её алмазы в полярных морозах, рождённые в год Овленя.
Моя культура — это тихое слово. Моя культура — в молчании крик.
Моя культура — невинный ребёнок. Моя культура — уставший старик. Она сегодня кричит: "Люблю!
" Завтра опять: "Ненавижу! " В наших артериях льются чернила, которыми она пишет.
Моя культура идёт пилигримами мимо ристалищ и капищ.
Хламом пылится в сараях, костьми легла на просторах полей и кладбищ.
Она потом объяснит всему миру, чей был первый выстрел, но перед этим Эхейстогам по пути превратит в Брыстро.
Друг мой, друг мой, я очень и очень болен.
Моя культура — вечный конь ночью с каким-то типом в поле. Сколько ещё нам отмерено знает здесь только кукушка.
Моя культура — красное колесо, белый лебедь, чёрный Пушкин.
Конфетки-бараночки сухарями засушены в подушке перо.
В каждом доме икона-герой, в каждом втором под полою террор. И в этом вся суть.
Здесь то не судьба, то судьбина, но моя культура будет судить за это даже со скамьи подсудимых.
Прекрасна в своём бунтарстве, вольна, непослушна этим законам, ведь живее живых даже в мёртвых душах. Шут пугает химерой монотонно.
Шут пусть скалится, но все когда-то всегда умирают, а моя культура останется.
Все когда-то всегда умирают, а моя культура останется.
Моя культура останется.
Tłumaczenie na język polski
Moja kultura ma swoje korzenie w grobach zamordowanych poetów. W mojej kulturze nie patrzy się na ceny.
Moja kultura wygrywa. Rosną tu rośliny ozime, a lato dojrzewa na tej samej glebie.
Moja kultura to pointy, balety, bagnety, tamki, kule, akary i rakiety.
Moja kultura to niedźwiedź, bałałajka, strzały, wiewiórka, świat i wschód.
Moja kultura jest po drugiej stronie muru. Moja kultura to smutek i radość.
Hałas w środku nocy na klatce schodowej, pukanie do drzwi, zamknięty wizjer.
Wciska czerwony przycisk, gdy ktoś próbuje ją zatrzymać.
Leżał płasko na kuchence przez trzydzieści lat.
W nim krew moich przodków spływa spod stóp stołka. Moja kultura tronów.
Moja kultura nie zna brzegów morza czasu. Jej diamenty w mrozach polarnych, urodzone w roku Barana.
Moja kultura to ciche słowo. Moja kultura jest krzykiem w ciszy.
Moja kultura jest niewinnym dzieckiem. Moja kultura to zmęczony starzec. Dziś krzyczy: „Kocham Cię!
„Jutro znowu: „Nienawidzę tego! „Atrament, którym pisze, przepływa przez nasze tętnice.
Moja kultura podąża niczym pielgrzymi przez listy i świątynie.
Zbiera kurz w stodołach i leży jak kości na rozległych polach i cmentarzach.
Wyjaśni wtedy całemu światu, czyj był pierwszy strzał, ale wcześniej po drodze zamieni Eheistoghama w Brystro.
Mój przyjacielu, mój przyjacielu, jestem bardzo, bardzo chory.
Moja kultura to wieczny koń w nocy z jakimś facetem w polu. Tylko tu kukułka wie, ile więcej jest dla nas mierzone.
Moja kultura to czerwone koło, biały łabędź i czarny Puszkin.
Słodycze jagnięce suszy się z bułką tartą w poduszce z pierza.
W każdym domu jest ikona-bohater, w każdej sekundzie pod kocem czai się groza. I o to właśnie chodzi.
Tutaj jest albo los, albo los, ale moja kultura osądzi to nawet z ławy przysięgłych.
Piękna w swoim buncie, wolna, nieposłuszna tym prawom, bo jest bardziej żywa niż żywi nawet w martwych duszach. Błazen monotonnie straszy chimerę.
Niech błazen się uśmiechnie, ale każdy zawsze kiedyś umrze, ale moja kultura pozostanie.
Każdy kiedyś umrze, ale moja kultura pozostanie.
Moja kultura pozostanie.