PIĘKNI DWUDZIESTOLETNI

Oryginał

Muszę w to wejść jak nigdy wcześniej. Dlatego pytam się, czy daleko jeszcze?

Chciałem być groovy, q. Dla Ciebie, bo jesteś kiełb.

Twój głos to tam szumią, yeah.

-Nie wiedziałem. -No nie wiedziałem.

No nie widziałem. Dlatego stałem się tym, kim nie chciałem być.

-No chuj nie chciałem. -Dusza nie połączyła mi się z ciałem.

-Moralnie zajebałem się. -Bardzo oczywiście.

W Tobie też. Ta granica bez stresu. Ta strefa interesów dostarcza mi stresu.

Estetka patrzy na Ciebie jak on Degas.

Tak bardzo, tak bardzo, tak bardzo chciałbym powiedzieć znów.

-Bejbe. -Tak bardzo, tak bardzo, tak bardzo.

-Nie wierzysz we mnie. Ja w sumie- -Też nie.

Jesteśmy piękni, dwudziestoletni. Tacy młodzi i niepewni, niekonsekwentni.

Boję się powiedzieć Tobie straszne rzeczy. Chciałeś rzeczy, ale po co się śpieszyć?

Nie dożyjemy setki. Idealiści, hermetyczni, apolityczni.

Boję się powiedzieć Tobie straszne rzeczy. Chciałeś rzeczy, ale po co się śpieszyć?

Zaprosiłem Cię pierwszy raz na drinka. Nie było łatwo. Nie dość, że studentka

Kolumbii, to jeszcze mama z Kolumbii. Proszę Cię Boże, nie daj mi tego zjebać.

Jak to spierdolę, ciężko mi się będzie z tego wygrzebać. Nie będzie co zbierać.

-Normalnie. -Wiesz, o co chodzi.

Wie, wie, wiesz, o co -chodzi.

-Niebo dla mnie się rusza i potrafi oszukać. Bardzo mi szkodzi. Na szczęście Max to światowy chłopak.

Trenował swoje podboje w Warszawie, Poznaniu czy Łodzi.

Na szczęście Max to świadomy chłopak i tak od razu po poznaniu żadna za noc nie będzie wodzić go. No to idziemy do baru.

Ochroniarz pyta skąd jestem, a mi w sumie ciężko powiedzieć.

Amerykańska wiza, polski dowód, czeskie fake ID. Daty się nie zgadzały. Bomba na pizdę.

-Sylwii. -Jesteśmy piękni, dwudziestoletni.

Tacy młodzi i niepewni, niekonsekwentni.

Boję się powiedzieć Tobie straszne rzeczy. Chciałeś rzeczy, ale po co się śpieszyć?

Nie dożyjemy setki. Idealiści, hermetyczni, apolityczni.

Boję się powiedzieć Tobie straszne rzeczy. Chciałeś rzeczy, ale po co się śpieszyć?