Inne utwory od IVAN LIULENOV
Opis
Słowa: IWAN LULENOW.
Muzyka: Iwan Lulenow, Anton Kukri.
Producent muzyczny: Anton Kukri.
Miksowanie i mastering:
Anton Kukri, Siergiej Brawarniuk
Gitara basowa: Aleksandr Czunin
Reżyser: Alabuchin Dmitrij
Drugi dyrektor: Wachuła Galina
Producent: Krytowicz Anna
Operator: Hołodow Władimir
Fokus-puller: Olga Julia
Mechanik: Wacik Giennadij
Mistrz: Sdobnikow Jewgienij
Oświetleniowiec: Hołtwnica Ilja
Oświetleniowiec: Bajew Artem
Stylista: Rumiancewa Alona
Scenograf: Fartuszna Alina
Asystent stylisty: Dmytrenko Tatiana
Asystent reżysera: Czumak Bohdan
Fotograf zza kulis: Polina Polozok
Wideo zza kulis: Kulpanowa Liza
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Не можу дозволяти собі закохатись. Я не забув про нас і не забув, яка ти.
Не можу це зробити, хоч мене і просиш.
Зараз любиться в когось знову розкіш.
Інший дотик і не зміг собі дозволити, бо уві сні я бачив досі з тобою летим, і в теплих спогадах сльозами тонемо.
Я загадав те саме, але то не ми.
То вже не ми.
То не про нас.
Ми списалися знову в черговий раз, бо за вікнами клята тривога.
Мол, дізнатися, як ти, чи все гаразд.
Листування в коридорах.
І навиває страх вмерти так рано, так нікого і не покохавши.
Життя це не фортепіано.
Я вже давно не бачив білі клавіші. Не можу дозволяти собі закохатись.
Я не забув про нас і не забув, яка ти. Не можу це зробити, хоч мене і просиш.
Зараз любиться в когось знову розкіш.
Інший дотик і не зміг собі дозволити, бо уві сні я бачив досі з тобою летим, і в теплих спогадах сльозами тонемо.
Я загадав те саме, але то не ми.
То вже не ми.
То не про нас. Не можу дозволяти собі закохатись.
Я не забув про нас і не забув, яка ти. Не можу це зробити, хоч мене і просиш.
Зараз любиться в когось знову розкіш.
Десь на зупинці, на аварійці, набрав ендорфіну по вінця, відкинувшись сидіння до кінця, хапаючи кисень з напіввідкритих дверцят.
Я бачу ночі, що були нестримними, а рішення прийняті імпульсивними.
Повітрям дійсно, так, зносило нам ніг. Впали після, так, знесиленими.
Ооо, то вже не ми, знесиленими.
Єє, то не ми, то не ми, то не ми. Не можу дозволяти собі закохатись.
Я не забув про нас і не забув, яка ти. Не можу це зробити, хоч мене і просиш.
Зараз любиться в когось знову розкіш.
Інший дотик і не зміг собі дозволити, бо уві сні я бачив досі з тобою летим, і в теплих спогадах сльозами тонемо.
Я загадав те саме, але то не ми.
То вже не ми, знесиленими. Єє.
Не можу це зробити, хоч мене і просиш. Зараз любиться в когось знову розкіш.
Інший дотик і не зміг собі дозволити, бо уві сні я бачив досі з тобою летим, і в теплих спогадах сльозами тонемо.
Я загадав те саме, але то не ми.
Tłumaczenie na język polski
Nie stać mnie na to, żeby się zakochać. Nie zapomniałem o nas i nie zapomniałem, jaki jesteś.
Nie mogę tego zrobić, nawet jeśli mnie o to poprosisz.
Teraz ktoś znów pokochał luksus.
Nie mogłam sobie pozwolić na kolejny dotyk, bo we śnie wciąż widziałam latanie z Tobą i toniemy we łzach w ciepłych wspomnieniach.
Pomyślałem to samo, ale nie my.
To już nie my.
Tu nie chodzi o nas.
Znowu odpisaliśmy na inny raz, bo za oknami panuje przeklęty niepokój.
Na przykład, aby dowiedzieć się, jak się masz, czy wszystko jest w porządku.
Korespondencja na korytarzach.
I strach przed tak wczesną śmiercią, nie kochając nikogo.
Życie to nie fortepian.
Już dawno nie widziałem białych klawiszy. Nie stać mnie na to, żeby się zakochać.
Nie zapomniałem o nas i nie zapomniałem, jaki jesteś. Nie mogę tego zrobić, nawet jeśli mnie o to poprosisz.
Teraz ktoś znów pokochał luksus.
Nie mogłam sobie pozwolić na kolejny dotyk, bo we śnie wciąż widziałam latanie z Tobą i toniemy we łzach w ciepłych wspomnieniach.
Pomyślałem to samo, ale nie my.
To już nie my.
Tu nie chodzi o nas. Nie stać mnie na to, żeby się zakochać.
Nie zapomniałem o nas i nie zapomniałem, jaki jesteś. Nie mogę tego zrobić, nawet jeśli mnie o to poprosisz.
Teraz ktoś znów pokochał luksus.
Gdzieś na przystanku, w wypadku, nabrałem endorfin do korony, odchylając fotel do końca, czerpiąc tlen z półotwartych drzwi.
Widzę noce niepohamowane i decyzje podejmowane pod wpływem impulsu.
Wiatr naprawdę rozwiewał nam nogi. Upadłem po, tak, wyczerpany.
Och, to nie my, wyczerpani.
Tak, wtedy nie my, potem nie my, potem nie my. Nie stać mnie na to, żeby się zakochać.
Nie zapomniałem o nas i nie zapomniałem, jaki jesteś. Nie mogę tego zrobić, nawet jeśli mnie o to poprosisz.
Teraz ktoś znów pokochał luksus.
Nie mogłam sobie pozwolić na kolejny dotyk, bo we śnie wciąż widziałam latanie z Tobą i toniemy we łzach w ciepłych wspomnieniach.
Pomyślałem to samo, ale nie my.
To nie my, wyczerpani. Tak.
Nie mogę tego zrobić, nawet jeśli mnie o to poprosisz. Teraz ktoś znów pokochał luksus.
Nie mogłam sobie pozwolić na kolejny dotyk, bo we śnie wciąż widziałam latanie z Tobą i toniemy we łzach w ciepłych wspomnieniach.
Pomyślałem to samo, ale nie my.