Inne utwory od Pinguini Tattici Nucleari
Opis
Miłość czasem odchodzi nie ze skandalem, ale z cichym echem między półkami pamięci, jak zapach wina, który pozostał na kieliszku po wieczorze we dwoje. Wszystko wydaje się proste: podlać kwiaty, dojechać do pracy, nauczyć się sztuki niepisania „cześć” bez powodu. Ale nawet najsilniejsze przysięgi brzmią śmiesznie, gdy uczysz się żyć bez świadka swojego szczęścia. Każde słowo w piosence jest jak łyk amaro: gorzkie, ale leczy. Między rymami słychać ten właśnie moment, kiedy znajome „my” rozpływa się w powietrzu, a z „ty” pozostaje tylko intonacja. I wszystko, co można zrobić, to nauczyć się „oduczać” kogoś, kto był domem, nawet jeśli teraz ten dom stoi na innej ulicy. Reżyser: Denis Fava Producent wykonawczy: Matteo Stefani Producent: Pierfrancesco Cari Koordynator produkcji: Fabiola Miccoli, Giulia Pescatori Asystent producenta: Giorgia Quaglia, Giorgia Delle Donne Operator: Lorenzo Mariotti Asystent operatora kamery: Sergio Cama Scenograf: Beatrice Lodi, Martino Curt Operator kamery: Andrea Magni, Sirio Moretti Montażysta-kolorysta: Denis Fava Administracja: Agnese Incurvati, Caterina Brignoli.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Imparerò a dormire qui da solo, avere giorni storti e non dirtelo più.
Annaffierò i tuoi fiori, te lo giuro, ma so che moriranno se non ci sei tu.
Imparerò a non salire su tutti i treni perché perderne alcuni fa bene ai pensieri.
Dirò dei no a chi verrà dopo di te e mi amerà, ma nella tua ombra, baby.
Che vuoi che dica ora che potevamo essere una frase scritta sopra le lenzuola?
Ma dai, mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Ci proverò a non cercare più i tuoi passi, ma tu eri casa ovunque mi trovassi.
Imparerò che è impossibile salvarsi per chi passa una vita ad autosabotarsi.
Io che vuoi che dica ora che immaginavo avremmo litigato per portare i bimbi a scuola?
Ma dai, mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Facciamo un brindisi al passato.
Io non dimentico che mi hai salvato. Mi servirà un amaro per starmene lontano.
Non chiedermi se ti amo ancora.
Mi servirà un amaro per far passar l'amaro in bocca.
Ma basta che mi pensi quando fuori piove.
So che sei lontana, però non mi importa dove arriverò per farti compagnia.
Io porto il vino e un po' di nostalgia.
Noi che ci amavamo come due bibliotecari, di notte scavalcando gli skatepark abbandonati.
Ora lo so, ci penso mentre parti, che dovrò imparare a disimpararti.
Tłumaczenie na język polski
Nauczę się spać tu sam, mieć złe dni i nigdy więcej ci tego nie mówić.
Podleję twoje kwiaty, przysięgam, ale wiem, że umrą, jeśli cię tam nie będzie.
Nauczę się nie wsiadać do wszystkich pociągów, bo przegapienie niektórych dobrze wpływa na moje myśli.
Powiem nie tym, którzy przyjdą po tobie i mnie kochają, ale w twoim cieniu, kochanie.
Co mam powiedzieć teraz, gdy mogliśmy być zdaniem zapisanym na prześcieradłach?
No dalej, potrzebuję gorzkiego, żeby gorycz przeszła mi przez usta.
Ale pomyśl o mnie, gdy na zewnątrz pada deszcz.
Wiem, że jesteś daleko, ale nie obchodzi mnie, gdzie pójdę, żeby dotrzymać ci towarzystwa.
Przynoszę wino i odrobinę nostalgii.
Kochaliśmy się jak dwójka bibliotekarzy, wspinających się nocą po opuszczonych skateparkach.
Teraz wiem, myślę o tym, kiedy odchodzisz, że będę musiał się nauczyć, jak cię oduczyć.
Postaram się już nie szukać Twoich śladów, ale gdziekolwiek ja byłem, byłeś w domu.
Nauczę się, że nie da się uratować siebie przed tymi, którzy spędzają życie sabotując siebie.
Co mam powiedzieć teraz, kiedy wyobrażałem sobie, że będziemy się kłócić o zabranie dzieci do szkoły?
No dalej, potrzebuję gorzkiego, żeby gorycz przeszła mi przez usta.
Ale pomyśl o mnie, gdy na zewnątrz pada deszcz.
Wiem, że jesteś daleko, ale nie obchodzi mnie, gdzie pójdę, żeby dotrzymać ci towarzystwa.
Przynoszę wino i odrobinę nostalgii.
Kochaliśmy się jak dwójka bibliotekarzy, wspinających się nocą po opuszczonych skateparkach.
Teraz wiem, myślę o tym, kiedy odchodzisz, że będę musiał się nauczyć, jak cię oduczyć.
Wznieśmy toast za przeszłość.
Nie zapominam, że mnie uratowałeś. Będę potrzebował gorzkiego, żeby trzymać się ode mnie z daleka.
Nie pytaj mnie, czy nadal cię kocham.
Potrzebuję goryczy, żeby gorycz przepłynęła mi przez usta.
Ale pomyśl o mnie, gdy na zewnątrz pada deszcz.
Wiem, że jesteś daleko, ale nie obchodzi mnie, gdzie pójdę, żeby dotrzymać ci towarzystwa.
Przynoszę wino i odrobinę nostalgii.
Kochaliśmy się jak dwójka bibliotekarzy, wspinających się nocą po opuszczonych skateparkach.
Teraz wiem, myślę o tym, kiedy odchodzisz, że będę musiał się nauczyć, jak cię oduczyć.