Bless the Telephone

Telefon, który pachnie herbatą i nieco przestarzałymi tapetami. Kilka słów wypowiedzianych półgłosem i dzień nagle staje się cieplejszy, jakby ktoś włączył lampę pod abażurem w duszy. Proste „cześć” okazuje się potężniejsze niż cały koncert, a nudne godziny pracy stają się bardziej znośne, jeśli wiesz, że gdzieś tam brzmi głos, dla którego można czekać cały dzień. Muzyka pisze jak list – powoli, z lekkim uśmiechem i wdzięcznością wobec technologii, która potrafi łączyć serca przez przewód. Nie ma w niej dramatu, tylko łagodne „dziękuję” za możliwość niebycia samemu. Bądź błogosławiony, telefonie, za to, że potrafisz zamienić zwykłą rozmowę w mały cud.