Konstelacje

Oryginał

Istnieje tylko dziś, więc obok mnie tańcz.

Jutro to tylko pył w konstelacjach gwiazd.

Znów ta pleśń co gdzieś mi zalega we krwi.

Mamy noc pełną gwiazd, a ja czekam na świt.

Jakby ukąsił wąż, próbuję uciec stąd. Nie wiem jak, gdy nie słyszę mnie nic.

Mówię co mnie boli prosto i nie pani maju.

Nikt nie nosił moich butów, przez to nie mam żalu. Wiem jak jest.

Miałam już kilka serc. Gdy jedno pęka drugie pompowało krew.

Dużą warstwę skóry jakbym urodziła się od nowa i była z kevlaru. Jeżdżę każdy dzień.

Potem analizuję, zapisuję słowa, żeby żyć na tracku. Nie ma jutra.

Wiem, jest jeden moment jak grom, jak prom.

Nim zmienimy się w proch.

Istnieje tylko dziś, więc obok mnie tańcz.

Jutro to tylko pył w konstelacjach gwiazd.

Znów ta pleśń co gdzieś mi zalega we krwi.

Mamy noc pełną gwiazd, a ja czekam na świt.

Jakby ukąsił wąż, próbuję uciec stąd. Nie wiem jak, gdy nie słyszę mnie nic.

Powoli nie wiem, co odróżnia nas od maszyn.

Popełniam ten sam błąd robiąc się coraz starszym.

Coś steruje naszym mózgiem jak pionkiem po planszy.

Dawka dopaminy podaje kierunek jazdy.

Nie mogę dłużej żyć tak. Starczy mi jedna chwila, by się zapomnieć.

I tak tworzy się efekt domina. Powoli nie wiem, co odróżnia nas od maszyn.

Ciężko jest słyszeć własne myśli, jak je zagłuszamy.

Istnieje tylko dziś, więc obok mnie tańcz.

Jutro to tylko pył w konstelacjach gwiazd.

Znów ta pleśń co gdzieś mi zalega we krwi.

Mamy noc pełną gwiazd, a ja czekam na świt.

Jakby ukąsił wąż, próbuję uciec stąd. Nie wiem jak, gdy nie słyszę mnie nic.