Inne utwory od Funambulista
Opis
Pachnie kurzem z boiska piłkarskiego i gumą do żucia za jedną pesetę. Wokół wszystko jest proste, uczciwe i nieco zużyte – jak stare trampki, które przeżyły niejedną bójkę i przerwę. Kiedyś wszyscy wierzyli, że przyszłość jest nasza, a prawda leży u naszych stóp, dopóki nie została zastąpiona hipotekami, kryzysami i bezsennymi nocami. Ale dziwna rzecz – im więcej lat, tym mniej strachu. Pancerz choć porysowany, to trzyma. I w każdym uderzeniu serca wciąż słychać to samo „1982” – kiedy wydawało się, że cały świat stoi otworem. Dopiero teraz to już nie marzenie, a wspomnienie, które nosi się jak medal – wytarty, ale własny.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Las rodillas marcadas de tanto jugar por el suelo.
Nuestros padres luchando por darnos un mundo mejor.
Mi país sacudiéndose tiempos oscuros del pelo.
Chicles de peseta al salir de la escuela y las tardes al sol.
Uno nueve ochenta y dos, el futuro a nuestros pies.
Somos la generación que nació para vencer.
Luego todo se torció, terminamos de crecer.
La burbuja reventó, todos contra la pared.
Pasamos noches en blanco, crisis que nunca acababan.
Fuimos perdiendo los sueños, se hizo de piedra la almohada.
Ahora ya somos eternos, ahora ya nadie nos para.
Somos los héroes que han vuelto con la armadura gastada.
Luego fuimos creciendo y cayeron promesas al suelo.
Nos fuimos lamiendo la herida, tuvimos que echarle valor.
Con los pies en el barro se aprende de qué va la vida.
Y te haces más fuerte, no queda otra opción.
Pasamos noches en blanco, crisis que nunca acababan.
Fuimos perdiendo los sueños, se hizo de piedra la almohada.
Ahora ya somos eternos, ahora ya nadie nos para.
Somos los héroes que han vuelto con la armadura gastada.
Uno nueve ochenta y dos, el futuro a nuestros pies.
Somos la generación que nació para vencer.
Uno nueve ochenta y dos, terminamos de crecer.
La burbuja reventó, todos contra la pared.
Tłumaczenie na język polski
Kolana są zniszczone od częstej gry na ziemi.
Nasi rodzice walczą o lepszy świat.
Mój kraj wytrząsa z włosów mroczne czasy.
Guma Peseta po szkole i popołudniach na słońcu.
Jeden dziewięć osiemdziesiąt dwa, przyszłość u naszych stóp.
Jesteśmy pokoleniem, które urodziło się, aby zwyciężać.
Potem wszystko poszło nie tak, zakończyliśmy rozwój.
Bańka pękła, wszyscy pod ścianę.
Spędzaliśmy bezsenne noce, kryzysy, które nigdy się nie kończyły.
Traciliśmy marzenia, poduszka stała się kamieniem.
Teraz jesteśmy wieczni, teraz nikt nas nie powstrzymuje.
Jesteśmy bohaterami, którzy powrócili ze zużytą zbroją.
Potem dorośliśmy, a obietnice spadły na ziemię.
Wyszliśmy liżąc ranę, musieliśmy dodać jej odwagi.
Z nogami w błocie uczysz się, o co chodzi w życiu.
I stajesz się silniejszy, nie ma innej opcji.
Spędzaliśmy bezsenne noce, kryzysy, które nigdy się nie kończyły.
Traciliśmy marzenia, poduszka stała się kamieniem.
Teraz jesteśmy wieczni, teraz nikt nas nie powstrzymuje.
Jesteśmy bohaterami, którzy powrócili ze zużytą zbroją.
Jeden dziewięć osiemdziesiąt dwa, przyszłość u naszych stóp.
Jesteśmy pokoleniem, które urodziło się, aby zwyciężać.
Jeden dziewięć osiemdziesiąt dwa, skończyliśmy rosnąć.
Bańka pękła, wszyscy pod ścianę.