SINGAPUR

Bywają takie dni – światło migocze, myśli się rozbiegają i wydaje się, jakby samo życie lekko pokryło się muzealnym kurzem. Ale gdzieś pomiędzy zmęczeniem a marzeniem rodzi się utopia: dom daleko-daleko, zasłony ciężkie, aksamitne, powietrze ciche, bez obcych głosów. Świat za oknem może szaleć, w sąsiednim mieszkaniu rozgrywają się własne dramaty i walizki pełne tajemnic, ale wewnątrz wszystko jest urządzone po swojemu. Tutaj można po prostu być. Bez roli, bez wyjaśnień, bez potrzeby błyszczenia. Tylko miękkie światło, deszcz na szybie i uczucie, że wreszcie wszystko jest na swoim miejscu.