Inne utwory od TARABAROVA
Inne utwory od Злата Іванів
Opis
Jakby poranne światło zajrzało do szkatułki mamy – miękko, delikatnie, z miłością. Tam leży naszyjnik, gdzie każda koralik to wspomnienie, rada, dobre słowo, które ogrzewa nawet wtedy, gdy wokół jest zimno. W tym brzmieniu jest coś z prastarego obrzędu – jakby zakładało się nie tylko ozdobę, ale więź z korzeniami, z tymi, którzy śpiewali, modlili się i wierzyli przed tobą. Piosenka rozkwita jak gałązka po deszczu – przejrzysta, czysta, odrobinę magiczna. I chce się wierzyć, że gdzieś wśród koralików losu czeka już ta jedyna – ta sama, dobra. Nie kupiona, nie znaleziona, a po prostu poczuwana, gdy serce się uspokaja.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя, доля моя.
Ой там з кольорів барвистих кожному із нас складає доля намисто.
Ой там різні намистинки, різні шляхи, одно цілого частинки.
На на на на на, хай я, намистинка доброти. А яку візьмеш ти?
На а а а, хай я, доля щоб моя цвіла й я.
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя, доля, доля моя.
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя.
Ой там червні коралі розкажуть мені, чи будуть світлими далі.
-Ой там. . . -Життя як намисто.
Обираєш ти для твого -серця місце.
-На а а а, хай я, -намистинка доброти. А яку візьмеш ти?
-На на на на на, хай я, доля щоб моя цвіла й я.
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя, доля, доля моя.
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя.
В кожній сльозі після дощу -най проросте життя, прошу.
-Най розцвіте земля моя, а з -нею я, а з нею я.
-В кожній сльозі після дощу най проросте життя, прошу.
Най розцвіте земля моя, а з нею я, а з нею я.
Намисто, мамине намисто, мамине.
Мамине намисто одягну і до неба руки простягну.
Мамине намисто, щоб цвіла доля моя, доля, доля моя.
Мамине намисто.
Tłumaczenie na język polski
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, niech rozkwitnie moje przeznaczenie, moje przeznaczenie.
Oj, los każdego z nas tworzy naszyjnik z kolorowych kolorów.
Och, są różne koraliki, różne ścieżki, jedna cała cząstka.
Na na na na, pozwól mi, koralik dobroci. A który weźmiesz?
Pozwól mi, niech rozkwitnie mój los i ja też.
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, niech moje przeznaczenie, przeznaczenie, moje przeznaczenie rozkwitnie.
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, aby moje przeznaczenie rozkwitło.
Och, czarne koralowce powiedzą mi, czy w przyszłości będą lekkie.
- Och, tam. . . - Życie jest jak naszyjnik.
Ty wybierasz miejsce dla swojego serca.
- Na aaa, pozwól mi - koralik dobroci. A który weźmiesz?
- Na na na na, pozwól mi, niech rozkwitnie mój los i ja też.
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, niech moje przeznaczenie, przeznaczenie, moje przeznaczenie rozkwitnie.
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, aby moje przeznaczenie rozkwitło.
Życie wyrośnie w każdej łzie po deszczu, proszę.
- Niech rozkwita moja ziemia, a ja wraz z nią i ja z nią.
- W każdej łzie po deszczu, proszę, jak najwięcej życia.
Niech moja ziemia rozkwita, a ja wraz z nią i ja z nią.
Naszyjnik, naszyjnik mamy, naszyjnik mamy.
Założę naszyjnik mojej mamy i wyciągnę ręce ku niebu.
Naszyjnik matki, niech moje przeznaczenie, przeznaczenie, moje przeznaczenie rozkwitnie.
Naszyjnik mamy.