Серце на кону

Czasami miłość przypomina grę bez zasad – stawiasz wszystko na jedną kartę, bo inaczej po prostu nie umiesz. Wydaje się, że to właśnie ona – ta jedyna, nieziemska. I serce, jak żeton, kładziesz na stół, nie myśląc o konsekwencjach. Potem miasto zasypia, dworce pustoszeją, a między wierszami słychać ciche„jakże nie potrafiłem”. Nawet morze i wino nie ratują – bez niej cały świat wydaje się wyciszony, jakby dźwięk w słuchawkach urwał się w połowie piosenki. Ale tu nie chodzi o ból, tylko o jasne wspomnienie: o te rzadkie chwile, które pozostają w duszy jak ślad dotyku – cichy, ciepły i na zawsze.