Inne utwory od Mathea
Opis
Są chwile, kiedy przyszłość wydaje się zbyt odległa, a przeszłość zbyt nudna, by o niej wspominać. Pozostaje tylko teraźniejszość: noc, panoramiczne światła, wiatr, muzyka i dwoje ludzi, którym nie obchodzi, co będzie jutro. Jadą gdzieś bez celu, po prostu dlatego, że w ruchu łatwiej oddychać.
Miłość nie polega tu na obietnicach ani na poezji – raczej na ryzyku, kiedy serce bije nieco szybciej niż powinno. W każdym spojrzeniu – odbicie świateł, w każdym dotknięciu – odrobina szaleństwa. Świat na zewnątrz rozmywa się, jakby przez szybę samochodu, a wewnątrz pozostaje czyste uczucie wolności: gorące, nieprawidłowe i prawdziwe.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Sie schaut durchs Panoramadach, wenn ich fahr'.
Weiß, alles, was ich hab, ist morgen noch da.
Nein, wir sind nicht normal, müssen Liebe mit gefahr'n.
Nein, denken nicht mehr nach, was gestern mal war. Sie schaut durchs Panoramadach, wenn ich fahr'.
Weiß, alles, was ich hab, ist morgen noch da. Nein, wir sind nicht normal, müssen
Liebe mit gefahr'n. Nein, denken nicht mehr nach, was gestern mal war.
Deine Hand auf meiner Haut.
Ich weiß nicht, wie du's machst, mein Herz schlägt nie so laut.
Wind in meinen Haar'n, ich seh' so pretty aus.
Fahr so weit du willst, ich steig' nie wieder aus.
-Immer wieder auf. -Ich seh' den Mondschein in dein'n
Augen. Nein, ich kann mich nicht mehr verlauf'n.
Was soll uns schon passier'n? Ab jetzt für immer hier.
Sechzehn, sind nicht schon so weit gelauf'n. Sie schaut durchs Panoramadach, wenn ich fahr'.
Weiß, alles, was ich hab, ist morgen noch da.
Nein, wir sind nicht normal, müssen Liebe mit gefahr'n.
Nein, denken nicht mehr nach, was gestern mal war.
Wir hab'n keine Zeit.
Horizont noch weit.
Fehlen in mei'm Schrank, yeah, doch du bist, was mir bleibt.
Wir sind nicht allein.
Genauso soll es sein.
Fühl' mich endlich frei, ja, will nur, dass es bleibt.
Ich seh' den Mondschein in dein'n Augen. Nein, ich kann mich nicht mehr verlauf'n.
Was soll uns schon passier'n? Ab jetzt für immer hier.
Sechzehn, sind nicht schon so weit gelauf'n.
Sie schaut durchs Panoramadach, wenn ich fahr'.
Weiß, alles, was ich hab, ist morgen noch da.
Nein, wir sind nicht normal, müssen Liebe mit gefahr'n.
Nein, denken nicht mehr nach, was gestern mal war.
Sie schaut durchs Panoramadach, wenn ich fahr'.
Weiß, alles, was ich hab, ist morgen noch da.
Nein, wir sind nicht normal, müssen Liebe mit gefahr'n.
Nein, denken nicht mehr nach, was gestern mal war.
Tłumaczenie na język polski
Kiedy prowadzę, patrzy przez panoramiczny dach.
Wiem, że wszystko, co mam, będzie tam jutro.
Nie, nie jesteśmy normalni, musimy kochać się w obliczu niebezpieczeństwa.
Nie, nie myśl już o tym, co wydarzyło się wczoraj. Kiedy prowadzę, patrzy przez panoramiczny dach.
Wiem, że wszystko, co mam, będzie tam jutro. Nie, nie jesteśmy normalni, musimy
Miłość z niebezpieczeństwem. Nie, nie myśl już o tym, co wydarzyło się wczoraj.
Twoja dłoń na mojej skórze.
Nie wiem jak to robisz, moje serce nigdy nie bije tak głośno.
Wiatr we włosach, wyglądam tak ładnie.
Jedź tak daleko, jak chcesz, a ja już nigdy nie wyjdę.
-Zawsze włączone. -Widzę blask księżyca w twoim
oczy. Nie, nie mogę się już zgubić.
Co powinno się z nami stać? Odtąd tu na zawsze.
Szesnaście lat, jeszcze nie zaszedłem tak daleko. Kiedy prowadzę, patrzy przez panoramiczny dach.
Wiem, że wszystko, co mam, będzie tam jutro.
Nie, nie jesteśmy normalni, musimy kochać się w obliczu niebezpieczeństwa.
Nie, nie myśl już o tym, co wydarzyło się wczoraj.
Nie mamy czasu.
Horyzont wciąż szeroki.
Brakuje mi w szafie, tak, ale jesteś tym, co mi zostało.
Nie jesteśmy sami.
Tak właśnie powinno być.
W końcu czuję się wolny, tak, chcę tylko, żeby tak zostało.
Widzę blask księżyca w twoich oczach. Nie, nie mogę się już zgubić.
Co powinno się z nami stać? Odtąd tu na zawsze.
Szesnaście lat, jeszcze nie zaszedłem tak daleko.
Kiedy prowadzę, patrzy przez panoramiczny dach.
Wiem, że wszystko, co mam, będzie tam jutro.
Nie, nie jesteśmy normalni, musimy kochać się w obliczu niebezpieczeństwa.
Nie, nie myśl już o tym, co wydarzyło się wczoraj.
Kiedy prowadzę, patrzy przez panoramiczny dach.
Wiem, że wszystko, co mam, będzie tam jutro.
Nie, nie jesteśmy normalni, musimy kochać się w obliczu niebezpieczeństwa.
Nie, nie myśl już o tym, co wydarzyło się wczoraj.