Opis
Pachnie deszczem, drewnem i starą gitarą, która obraziła się za milczenie. Wszystko brzmi jakby z pokoju, w którym od dawna nie zapalano światła - tylko miękkie światło lampy i głos przesiąknięty żalem. Muzyka szeleści jak jesienne liście, a w każdym akordzie - próba przywrócenia lata, które odeszło bez pożegnania.
Tutaj nie płacze się głośno, ale poprzez zwrotki: cicho, pięknie, w rytmie zmęczonej szczerości. Gwiazda rocka bez sceny, po prostu człowiek w białych rękawiczkach, który zbyt długo nie rozmawiał ze sobą naprawdę. Świat jest nieco wypaczony, kolory wyblakły, ale nawet przez ciemność prześwituje światło – od tych samych„płatków bólu”, zamienionych w piosenkę.
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Depuis deux, trois soirs, j'parle plus à ma guitare. J'mets des gants blancs pour pas m'forcer la main.
En bon songwriter, je cherche, rêveur, à te retrouver dans un refrain.
Mais les houx boivent son temps de deuil, ont perdu toutes leurs feuilles.
La ballade a changé de parfum.
C'est une mélodie étrange passée du vert à l'orange.
L'été est un souvenir lointain.
Sur une tombe en flammes ou sous un oléoparque.
Quand ce monde s'égare, quand tu me dis : « Je pars ».
J'suis qu'un enfant qui pleure, déguisé en rockstar.
Est-ce que tu peux les voir, mes larmes sous les verres noirs?
Mes larmes sous les verres noirs.
Tu sais tous les airs, les cheveux en arrière, c'est pour pas que tu m'aimes un peu moins.
L'ivie de chanteur cherche jusqu'à pas d'heure à te retrouver dans un refrain.
Mais la paix est au cercueil, parolier fait blanche feuille entre guérisseur et assassin.
C'est une maladie étrange passée du vert à l'orange, dévisager le mystère en vain.
Sous l'emprise des arts qui s'en vont sans égard pour ce qu'on veut pouvoir, pour ce qu'on n'ose croire.
J'suis qu'un enfant qui pleure, déguisé en rockstar.
Est-ce que tu peux les voir, mes larmes sous les verres noirs?
Mes larmes sous les verres noirs.
Tłumaczenie na język polski
Przez dwa, trzy wieczory nie rozmawiałem z gitarą. Noszę białe rękawiczki, żeby nie zmuszać ręki.
Jako dobry autor tekstów marzy mi się znalezienie Cię w refrenie.
Ale święte drzewa piją w czasie żałoby, straciwszy wszystkie liście.
Ballada zmieniła smak.
To dziwna melodia, która zmienia kolor z zielonego na pomarańczowy.
Lato jest odległym wspomnieniem.
Na płonącym grobie lub pod oleoparcusem.
Kiedy ten świat zbłądzi, kiedy powiesz mi: „Odchodzę”.
Jestem tylko płaczącym dzieckiem przebranym za gwiazdę rocka.
Czy widzisz je, moje łzy pod czarnymi okularami?
Moje łzy pod czarnymi okularami.
Znasz te wszystkie miny, zaczesane do tyłu włosy, ale to nie znaczy, że kochasz mnie trochę mniej.
Bluszcz piosenkarza do ostatniej chwili szuka cię w refrenie.
Ale w trumnie jest spokój, autor tekstów rysuje lukę między uzdrowicielem a zabójcą.
To dziwna choroba, która z zielonej stała się pomarańczowa, na próżno wpatrując się w tajemnicę.
Pod wpływem sztuk, które przemijają bez względu na to, co chcemy umieć, w co nie śmiemy wierzyć.
Jestem tylko płaczącym dzieckiem przebranym za gwiazdę rocka.
Czy widzisz je, moje łzy pod czarnymi okularami?
Moje łzy pod czarnymi okularami.