İstanbul

Nocne ulice pachną ciepłym piwem i morzem, które jest gdzieś blisko, choć nie widać go. Miasto wydaje się być ciche, ale tak naprawdę po prostu oddycha razem z tymi, którzy nie zmęczyli się jeszcze kochaniem. Pod latarniami wszystko się miesza – śmiech, dym papierosowy i muzyka, której nikt specjalnie nie włącza.

W tych stambulskich nocach jest szczególna magia: zwykła ławka zamienia się w scenę, dotyk – w obietnicę, a milczenie – w taniec. Potem wszystko rozpłynie się w pamięci, ale gdzieś pomiędzy niemieckim„zostań” a tureckim„drogi” na zawsze pozostanie to, czego nie da się wyrazić słowami.

Ton: André Mogimi

Kamera: Jakob Joiko i Marty Fischer

Cięcie i montaż: Philip Kern