Opis
Kiedy ból staje się niemal codziennością, zaczynają kwitnąć róże – gdzieś w środku, pod klatką piersiową. Te same, które najpierw pachną nadzieją, a potem cicho więdną od zbędnych słów. Wszystko wydaje się nie być śmiertelne: wiadomości są dobre, życie toczy się dalej, po prostu serce ponownie postanowiło zagrać w samozniszczenie.
Na zewnątrz – spokój, a wewnątrz – orkiestra westchnień i żalu. Każda zwrotka jest próbą wyjaśnienia sobie, dlaczego nie udało się pozostać obojętnym. Dlaczego nawet po finale pozostaje echo – delikatne, natarczywe, niemal czułe.
I wydaje się, że nadszedł czas, aby to wymazać, zapomnieć, żyć dalej. Ale pamięć jest uparta – jak stara płyta, która utknęła na słowie„nie mogłem”.
Słowa: Jihan Gyunas
Muzyka: Jihan Gyunas
Aranżacja: Osman Cetin
Współproducent: Mert Yildiz
Miks: Osman Cetin
Mastering: Emre Kiral
Wideo z tekstem: Jihan Gunasan
Producent: Jihan Gunasan
Dystrybucja: X Production
Tekst i tłumaczenie piosenki
— Jeżeli wybrany język nie jest dostępny w filmie, YouTube uruchomi istniejącą ścieżkę napisów lub autogenerację (o ile jest dostępna). Wybór może również zależeć od ustawień użytkownika.
— Jeżeli wyświetlany jest komunikat Film niedostępny, odtworzenie nagrania z tekstem piosenki możliwe jest wyłącznie po otwarciu go w serwisie YouTube.