Inne utwory od Serin Karataş
Opis
Miasto wydaje się tu wyczerpane. Ściany są popękane, neony nie świecą, asfalt pamięta każdy błąd. A jednak w tych pęknięciach żyje uporczywa tęsknota – taka, która przylega do betonu jak kwiat wyrosły przez zardzewiałą kratę.
Pachnie przeszłością, która nie pozwala odejść: snami o domu, w którym ojciec nadal milczy za zamkniętymi drzwiami; dzieciństwem, które pozostało na parapecie z brudną szybą. Zmęczenie brzmi tu jak muzyka – poszarpana, ale szczera.
Czasami wydaje się, że cały ból miasta zebrał się w jednym głosie. Nie narzeka, nie prosi – po prostu idzie swoimi ulicami, gdzie nawet krew staje się melodią, a samotność – akompaniamentem.
Dyrektor Cem Güven
Asystent dyrektora Osman Abdullah
Piosenki, wokal, Serin Karatash
Mastering miksów, Yakaza
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ümraniye sokaklarda yazdım adımı duvarlarda.
Işık yoktu, yürüdüm onlarla. Taşlarda başım uykum gelir, üstüm yamalı yırtık.
Gözyaşımda boğulduğum günahların civarında.
Kırık camların altında bir umut var mı kalanlarda? Ayaz değil, soğukluğun sonbaharda.
Babamı gördüğüm rüyamda, apartmanın en altında. Kapalı gözleri, sanki sattı beni bir baharda.
Hayallerimde yansın istemiştim. Ben çocukluk anılarımla kalmak istemiştim.
Kirli pencereleri paslı gözlerimle sevmiştim.
Her bir satırı sokaklarda çalsın istemiştim. Beni duysun istemiştim. Bir hayata serzenişim.
Terk edilmiş binalarda açan çiçekler gibiydim, ölsün istemiştim. Sevgilerim delirmiştim.
Görmediğim sokaklarda yalnız kalmak istemiştim. Hapishane avlusundan en gizemli zamanlara.
İntiharın gölgesinde korkusuzca. Sorgularda geçirirdim kulaklarında.
Şehrimin yokuşlarında kan kusardım uykularda.
Hapishane avlusundan en gizemli zamanlara.
İntiharın gölgesinde korkusuzca. Sorgularda geçirirdim kulaklarında.
Şehrimin sokaklarında kan kusardım uykularda.
Yaşamayı ben acılarımla sevmiştim oysa. Verilmişti garipliğim ve ben kendimi özlemiştim.
Belirgin değildi geçtiğim akıp gitti ellerimden. Bitirdiğim düşlerimin enkazını gözlemiştim.
Ben bu sokakların solistiyim annem. Ezberlediğim tüm olayların failiyim.
Tedirgin bakışların arkasında sinirli bir bekçi gibi.
Gözlerinden akan o yaşların da talibiyim. Ben bu kaderimin de sahibiyim annem.
Bir kelepçe takılıp yargılanan işkencenin emeğim. Özlemlerin zirvesinden uzaklarda gurbetçiyim.
Kaybettiğim hayallerimin belki de bir tanesiyim. Hapishane avlusundan en gizemli zamanlara.
İntiharın gölgesinde korkusuzca. Sorgularda geçirirdim kulaklarında.
Şehrimin yokuşlarında kan kusardım.
Hapishane avlusundan en gizemli zamanlara.
İntiharın gölgesinde korkusuzca. Sorgularda geçirirdim kulaklarında.
Şehrimin sokaklarında kan kusardım uykularda.
Hapishane avlusundan en gizemli zamanlara.
İntiharın gölgesinde korkusuzca. Sorgularda geçirirdim kulaklarında.
Şehrimin sokaklarında kan kusardım uykularda.
Tłumaczenie na język polski
Napisałem swoje imię na ścianach ulic Ümraniye.
Nie było światła, szedłem z nimi. Czuję się śpiący na kamieniach, moje ubrania są podarte i podarte.
Wokół grzechów tonę we łzach.
Czy pod rozbitym szkłem jest nadzieja? To nie mróz, to jesienny chłód.
We śnie widziałem mojego ojca na dole apartamentowca. Jego zamknięte oczy, jakby sprzedał mnie w ciągu jednej wiosny.
Chciałem, żeby płonął w moich snach. Chciałem pozostać przy wspomnieniach z dzieciństwa.
Kochałem brudne okna z moimi zardzewiałymi oczami.
Chciałem, żeby każda linijka była odtwarzana na ulicach. Chciałam, żeby mnie usłyszał. Mój wyrzut życia.
Byłam jak kwiaty kwitnące w opuszczonych budynkach, chciałam, żeby umarł. Kochanie, zwariowałem.
Chciałem być sam na ulicach, których nie widziałem. Z dziedzińca więziennego do najbardziej tajemniczych czasów.
Bez lęku w cieniu samobójstwa. Słuchałem ich podczas przesłuchań.
Kiedy spałem, wymiotowałem krwią na zboczach mojego miasta.
Z dziedzińca więziennego do najbardziej tajemniczych czasów.
Bez lęku w cieniu samobójstwa. Słuchałem ich podczas przesłuchań.
Kiedy spałem, wymiotowałem krwią na ulicach mojego miasta.
Jednak lubiłam żyć ze swoim bólem. Moja dziwność została oddana i tęskniłem za sobą.
Nie było to oczywiste, to co przeżyłam wypływało z moich rąk. Patrzyłem na ruinę moich marzeń, które zrealizowałem.
Jestem solistką tych ulic, moja mama. Jestem sprawcą wszystkich wydarzeń, które pamiętam.
Jak wściekły strażnik za niespokojnymi oczami.
Ja też jestem kandydatką na te łzy płynące z Twoich oczu. Ja także jestem właścicielką tego przeznaczenia, moja matka.
Jestem dziełem tortur, skuty i osądzony. Jestem emigrantem daleko od szczytu tęsknot.
Może jestem jednym z moich utraconych marzeń. Z dziedzińca więziennego do najbardziej tajemniczych czasów.
Bez lęku w cieniu samobójstwa. Słuchałem ich podczas przesłuchań.
Wymiotowałbym krwią na zboczach mojego miasta.
Z dziedzińca więziennego do najbardziej tajemniczych czasów.
Bez lęku w cieniu samobójstwa. Słuchałem ich podczas przesłuchań.
Kiedy spałem, wymiotowałem krwią na ulicach mojego miasta.
Z dziedzińca więziennego do najbardziej tajemniczych czasów.
Bez lęku w cieniu samobójstwa. Słuchałem ich podczas przesłuchań.
Kiedy spałem, wymiotowałem krwią na ulicach mojego miasta.