Don't Forget To Breathe

Wygląda na to, że ktoś włączył spowolnione oddychanie wszechświata. Dźwięki są jak mgła, która leniwie unosi się nad wodą wczesnym rankiem: nic się nie dzieje, ale w środku szaleje burza. Monotonia słów zamienia się w mantrę, od której lekko kręci się w głowie, a serce nagle przypomina sobie, że potrafi być spokojne.

Wszystko jest proste: wdech, wydech, krok. Bez obietnic, bez głośnych słów, bez potrzeby wyjaśniania. Tylko puls, trochę światła i to przypomnienie – nie zapomnij oddychać. Bo czasami właśnie w tym tkwi cały sens – nie szukać wyjścia, a po prostu pozostać na powierzchni.