Inne utwory od Krystl
Opis
Producent: Christel Poulens
Kompozytor: Christel Poulens
Kompozytor: Charles Delemar
Producent: Mark van Bruggen
Realizacja dźwięku: Mark van Bruggen
Mastering: Darius van Helverten
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Zoveel onuitgesproken woorden in m'n hoofd.
Nog zoveel verlangens. Heb ik wel geleefd?
Ben steeds zo bang. Draag ik soms een masker dat me eigenlijk niet past?
Ben ik alleen maar bezig met wat er wordt verwacht?
Ik wil schreeuwen.
Ik wil huilen en lachen als geen ander. Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Wie ben ik dan vandaag?
Hoe meer en meer ik luister naar de stem die in mij spreekt.
Laat ik me niet zo leiden door het verleden.
Ik was zo bang voor de gedachte om hier alleen te staan.
Zo onvolmaakt en rauw.
Maar juist door onze scheuren schijnt het licht.
Ik wil schreeuw. Ik wil huilen en lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Moet ik nog dieper graven? Of juist meer terug naar nu?
Wil thuiskomen, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan. Maar wie ben ik dan?
Misschien is het tijd om los te laten.
Misschien zit de wijsheid in dat ik breek.
En dan jank ik mezelf maar in duizend stukken.
Misschien is dat wel hoe ik heel.
En ik geef me over aan de beweging.
Ook al zijn de golven nog zo sterk.
Ik wil niets meer dan voluit leven.
Niks houdt me tegen.
Ik zal schreeuwen. Ik zal huilen. Lachen als geen ander.
Voelen wat het is om mij te zijn.
Ik kan erop vertrouwen dat ik ontvouw. Nu ik thuiskom, met name bij mezelf.
Hier ben ik dan.
Hier ben ik dan vandaag.
Tłumaczenie na język polski
Tyle niewypowiedzianych słów w mojej głowie.
Wciąż tyle pragnień. Czy w ogóle żyłem?
Nadal bardzo się boję. Czy czasami noszę maskę, która tak naprawdę na mnie nie pasuje?
Czy interesuje mnie tylko to, czego się oczekuje?
Chcę krzyczeć.
Chce mi się płakać i śmiać jak nikt inny. Czuję, jak to jest być mną.
Czy mam kopać jeszcze głębiej? Albo bardziej do teraz?
Chce wrócić do domu, zwłaszcza do siebie.
Oto jestem.
Kim zatem jestem dzisiaj?
Coraz częściej wsłuchuję się w głos, który we mnie przemawia.
Nie będę kierować się przeszłością.
Tak bardzo się bałam myśli, że zostanę tu sama.
Takie niedoskonałe i surowe.
Ale to właśnie przez nasze pęknięcia świeci światło.
Chcę krzyczeć. Chce mi się płakać i śmiać jak nikt inny.
Czuję, jak to jest być mną.
Czy mam kopać jeszcze głębiej? Albo bardziej do teraz?
Chce wrócić do domu, zwłaszcza do siebie.
Oto jestem. Ale kim jestem?
Może już czas odpuścić.
Może mądrość we mnie pęka.
A potem po prostu rozrywam się na tysiąc kawałków.
Może w ten sposób się leczę.
I poddaję się temu ruchowi.
Mimo że fale są nadal tak silne.
Niczego bardziej nie pragnę niż żyć pełnią życia.
Nic mnie nie powstrzymuje.
będę krzyczeć. będę płakać. Śmiech jak żaden inny.
Czuję, jak to jest być mną.
Mogę zaufać sobie, że się rozwinę. Teraz, kiedy wracam do domu, szczególnie do siebie.
Oto jestem.
Oto jestem dzisiaj.