Balowe buciki babci Agny

Oryginał

Balowe buciki babci Agny w pudełku śpią od wielu lat.

I za nic mają świat szkaradny.

Piękniejszy trwa w pudełku świat.

Mijają zimy, karnawały, maj z listopadem za pan brat.

Buciki zaś w pudełku małym spokojnie śpią od wielu lat.

Nigdy pudełka nie otwieram, żeby nie budzić ich ze snu.

Zupełnie inna atmosfera panuje w środku tam niż tu.

Czasami tylko sobie myślę, gdy nad dachami nieba stal, a chmury płyną w zimnej Wiśle.

Kiedy był ten ostatni bal?

Bo na bucikach babci Agny balowy musiał zostać pył.

Tanecznej sali blask paradny w klamerkach do niedawna lśnił.

Lecz zimą staram się mniej myśleć.

Na rzece kra i nie ma fal.

Słońce się studzi w zimnej Wiśle.

Kiedyś już był.

Kiedyś tam był.

Bo kiedyś jest ostatni bal.

Lecz zimą staram się mniej myśleć.

Na rzece kra i nie ma fal.

Słońce się studzi w zimnej Wiśle.

Kiedyś już był.

Kiedyś tam był.

Bo kiedyś jest ostatni bal.