Complicated

Złożone relacje są jak splątane słuchawki: chciałeś po prostu posłuchać muzyki, a w rezultacie siedzisz czterdzieści minut, próbując rozplątać, który koniec należy do kogo. Tutaj też wszystko zaczęło się lekko – kilka wieczorów, trochę wina, kilka„ale przecież jesteśmy tylko przyjaciółmi”. A potem nagle okazało się, że przyjaźni nie da się już naprawić, bo ktoś powiedział coś niepotrzebnego, ktoś przyszedł nie tam, gdzie oczekiwano, a atmosfera stała się gęsta jak po burzy.

W tym utworze jest poczucie niezręcznej porannej ciszy, kiedy oboje już wszystko zrozumieli, ale udają, że można wszystko przywrócić„tak jak było”. Tylko że to się nie uda. Zbyt wiele rzeczywistości przemknęło między„nie komplikujmy” a„zostańmy przyjaciółmi”. A teraz każdy wers jest jak krok wstecz po odłamkach, gdzie nadal boli, ale jak pięknie dźwięczy.