Wall

Jak zapach starego sklepu, gdzie wszystko jest nieco zakurzone, ale znajome: flanelowe koszule, pożółkłe metki i dziwny spokój w sercu. Do takich miejsc wraca się przypadkowo – nie po zakupy, ale po to, aby zrozumieć, że już nie boli. Gdzieś między półkami pojawia się uśmiech przeszłości, cichy, niewymagający słów. I niech wszystko się skończyło, nawet zbyt łagodnie i w samą porę – pozostaje wrażenie, że finały też mogą być piękne. Po prostu przychodzi moment, kiedy nie szukasz odpowiedzi, nie oglądasz się za siebie, ale akceptujesz: tak, wszystko dobiegło końca. I po raz pierwszy jest to naprawdę łatwe.