Noises + JT

Pachnie latem, a potem odrobiną zuchwałości. Wszystko wokół przypomina imprezę, która rozpoczęła się zbyt wcześnie i wydaje się, że nie ma końca. Rytm wibruje gdzieś pod skórą, jakby próbował wymazać z pamięci wczorajsze błędy i zmusić do dalszego działania - nawet jeśli kroki są nieco niepewne.

W tym rytmie nie ma ani patosu, ani moralności. Tylko chuligański nastrój i poczucie, że życie to nieustanna improwizowana taniec między„no cóż, nieważne” a„a jednak trzeba coś zmienić”. I niech wszystko będzie trochę na opak, ale za to z ogniem, głośno i szczerze.