To The Moon

Są chwile, kiedy umysł w końcu się wyłącza – i wszystko w środku przechodzi na autopilota. Tylko serce bije głośniej niż zwykle, jakby chciało wyskoczyć z piersi i dogonić coś nieuchwytnego – dźwięk, światło, cudzy oddech gdzieś wśród gwiazd. Wszystko wokół rozmywa się, pozostaje tylko rytm, niebo i ciche uczucie, że gdzieś tam ktoś jednak cię słyszy.

To jak ucieczka bez celu, po prostu po to, żeby lecieć – w słuchawkach szum, w głowie pustka, a pod stopami jakby nie było ziemi. W każdym błysku – sugestia, że nie jesteś sam w tym kosmosie, po prostu sygnały jeszcze się nie zgrały. Ale wkrótce coś zaskoczy – i wszystko się ułoży.