Inne utwory od Tùng TeA
Opis
Dym unosi się w postaci kółek pod sufitem, a wraz z nim myśli, ciężkie i lepkie. W każdym takcie – nawyk utrzymywania się na powierzchni, gdy burza już dawno szaleje w środku. Życie bez harmonogramów i planów brzmi pięknie, ale w rzeczywistości jest to nieustanna walka o oddech, o rodzinę, o prawo do bycia prawdziwym, gdy wokół są tylko maski.
Muzyka płynie jak krok bosymi stopami po kamieniach: boli, ale właśnie to daje stabilność. Nie ma tu blasku, nie ma wygodnych formuł. Tylko szczere przyznanie, że nic nie jest idealne – ani miłość, ani wybory, ani sam człowiek. A jednak w tej szorstkiej prawdzie jest siła: zadymiony pokój, rozproszone myśli i głos, który nie boi się brzmieć„zbyt realistycznie”.
Piosenka jest jak ogień w nocy – nie ogrzeje całkowicie, ale da światło, aby nie zgubić się na pustyni.
Kompozytor: Tung TeA
Producent: Yungboi Tmix
Miks: Yungboi Tmix Studio
Sample: Lil T Jay
W rolach głównych: Harley
Praca: Nguyen Long
Producent: Phan Nguyen
Reżyser: Dong Nart
Operator: Van Hoang Nguyen
Operator kamery: Fuc Hong
FPV: Lateimar
Montażysta-kolorysta: Tuong Minh
Scenograf: Nguyen Suan Le, Ngoc Vu, Tien Ktu
Mistrz: Quoc Khan
BTS: Tien Ktu, Ngoc Vu
Wsparcie: Doan Lan, Kang Hi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Acid anh níu những vết thương sau một thời lang bạt.
Khi giông bão đã cuốn anh như chìm vào hoang mang.
Cuối đường hầm lẻ loi nhưng chẳng phải lúc này.
Trước đây khi em thắp sáng một tâm hồn trật đấy.
Anh cũng đâu có thế gian sợ thiếu lòng.
Vứt lại cho những mưu sinh ôm tương tư vào lòng.
Tận chân em khói đó lên rồi dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Không bao giờ hành trình không có tan tầm. Sống một đời nghệ sĩ không bị giam cầm.
Từng ngày vắng vẻ sau đó an thần. Nhạc là tấm lưới flow đan vần.
Không còn phải trật ngóc không còn than thởm. Chỉ biết là cố gắng sẽ được ban phần.
Bao cuộc giông tố bao cuộc thăng trầm. Kể từ từ im on trên đường chân trần.
Chẳng cần để tâm với những điều chẳng đáng bàn. Nước mắt đã rơi và cũng đã từng dám làm.
Thuốc còn nửa điếu vì nó có vị đắng tàn. Không có gì hoàn hảo anh cũng đâu phải giang phàm.
Qua nhiều cuộc chơi ta đã trở nên cứng cỏi. Nghĩ về gia đình cha mẹ giờ đã đúng tuổi.
Giữa một cái đầu lạnh khói lơ lửng mây sao.
Cho lời nhạc được bay cao phải đằng sau cuống phổi. Hãy thắp ánh sáng trong bóng tối.
Khi bao nhiêu ưu tư đang trượt đến.
Khi tôi trao em linh hồn tôi. Như là ngôi sao băng qua đêm dài.
Anh cũng đâu có thế gian sợ thiếu lòng.
Vứt lại cho những mưu sinh ôm tương tư vào lòng.
Tận chân em khói đó lên rồi dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Và đừng đánh giá về ai qua vẻ ngoài. Khi chỉ nhìn thấy được phần nổi của tảng băng.
Có chừng muốn được kiếm thật nhiều cho gia đình. Cho cô gái con yêu vì đó là bản năng.
Không phải hoàn hảo cũng chả phải văn minh. Những gì khó nói gọi tắt là nhân sinh.
Có hai thứ trên đời anh biết phải sòng phẳng. Là đồng tiền dứt khoát còn ái tình phân minh.
Đôi khi một mình thuốc lá nhìn đá tan. Cho còn tin ngưỡng cho còn thêm một lá gan.
Để còn tỉnh táo giữa cuộc đời hóa trang.
Nếu không phải cùng mái ấm anh chỉ là quá giang. Ta không thể nào viết những lời nhạc không real.
Để như mình không yêu không đi qua hỷ nộ. Băng qua những cơn đau đã khiến ta chai lì.
Thuận theo tự nhiên để được chui vào thủy lộ. Sẽ vẫn đến lúc khi bước qua ba mươi.
Nhìn lại vào gương xem ta còn lại gì. Thả một làn khói tripping on a love.
Thành những vòng tròn tự phủ rồi tan đi. Anh cũng đâu biết cách nghĩa được tình yêu.
Điều làm cho con người ta thật lạ kỳ. Cuộc đời thật khó gặp nhau trên thế gian.
Đừng làm anh đau baby why.
Acid anh níu vết thương một thời lang bạt.
Khi giông bão đã cuốn anh chìm vào hoang mang.
Tận chân em khói đó lên dần đầy gạt tàn.
Sâu bên trong con thú hoang một đôi chân lạc đàn.
Không hoàn hảo cũng chả phải văn minh. Những gì khó nói gọi tắt là nhân sinh.
Có hai thứ trên đời anh biết phải sòng phẳng.
Là đồng tiền dứt khoát còn ái tình phân minh.
Để còn tỉnh táo giữa cuộc đời hóa trang.
Nếu không phải cùng mái ấm anh chỉ là quá giang.
Tłumaczenie na język polski
Po pewnym czasie wędrówki kwas przylgnął do ran.
Kiedy burza go porwała, popadł w zamęt.
Koniec tunelu jest samotny, ale nie teraz.
Wcześniej, kiedy rozświetlałem złamaną duszę.
Nie mam świata, żeby bać się braku serca.
Zostaw za sobą pogoń za życiem i utrzymywaniem miłości w swoim sercu.
U moich stóp unosił się dym i stopniowo wypełniał popielniczkę.
Głęboko w środku dzikiej bestii błąkała się para bezpańskich nóg.
Nigdy nie ma podróży bez przerwy. Żyj życiem artysty bez ograniczeń.
Każdy dzień jest cichy, a potem spokojny. Muzyka to rymowana sieć przepływu.
Koniec z wygłupami i narzekaniem. Wiedz tylko, że jeśli będziesz się bardzo starał, zostaniesz nagrodzony.
Tyle burz, tyle wzlotów i upadków. Ponieważ powoli chodzę po drodze boso.
Nie ma potrzeby zwracać uwagi na rzeczy, o których nie warto rozmawiać. Popłynęły łzy i ja też odważyłam się to zrobić.
Z papierosa zostało jeszcze pół papierosa, ponieważ ma gorzki smak. Nic nie jest doskonałe i nie jesteś śmiertelnikiem.
Dzięki wielu meczom staliśmy się silniejsi. Pomyśl o swojej rodzinie, a twoi rodzice są teraz w odpowiednim wieku.
W środku zimnej, zadymionej głowy unoszą się obłoki gwiazd.
Niech teksty lecą wysoko tuż za płucami. Zapalmy światło w ciemności.
Kiedy tak wiele zmartwień odchodzi w niepamięć.
Kiedy oddałem ci moją duszę. Jak spadająca gwiazda w długą noc.
Nie mam świata, żeby bać się braku serca.
Zostaw za sobą pogoń za życiem i utrzymywaniem miłości w swoim sercu.
U moich stóp unosił się dym i stopniowo wypełniał popielniczkę.
Głęboko w środku dzikiej bestii błąkała się para bezpańskich nóg.
I nie oceniaj nikogo po wyglądzie. Kiedy widoczny jest tylko wierzchołek góry lodowej.
Wygląda na to, że chce dużo zarobić dla swojej rodziny. Daj go dziewczynie, którą kochasz, ponieważ jest to instynktowne.
Ani doskonały, ani cywilizowany. To, co trudno powiedzieć, nazywa się życiem ludzkim.
Wiem, że są dwie rzeczy w życiu, które muszą być sprawiedliwe. To jasna moneta, ale miłość jest dwuznaczna.
Czasami same papierosy obserwują, jak topnieje lód. Dopóki nadal będziesz wierzyć, będziesz miał jeszcze jedną wątrobę.
Zachować czujność pośród życia w przebraniu.
Gdyby nie ta sama rodzina, byłbym po prostu autostopowiczem. Nie możemy pisać tekstów, które nie są prawdziwe.
Abyśmy, jeśli nie będziemy kochać, nie doświadczyli radości ani gniewu. Przezwyciężyć ból, który uczynił nas bezdusznymi.
Podążaj za naturą, aby wejść do drogi wodnej. Jeszcze przyjdzie taki moment, kiedy skończysz trzydzieści lat.
Spójrz wstecz w lustro i zobacz, co Ci zostało. Wypuszczam kłąb dymu potykając się o miłość.
Tworzą zakrywające się kręgi, a następnie znikają. Ja też nie wiem jak zdefiniować miłość.
Co sprawia, że ludzie są tacy dziwni. Życie jest trudne do spełnienia na ziemi.
Nie rań mnie, kochanie, dlaczego.
Jego kwas przylega do rany po czasie wędrówki.
Kiedy burza wprawiła go w zamieszanie.
U moich stóp dym stopniowo wypełniał popielniczkę.
Głęboko w środku dzikiej bestii błąkała się para bezpańskich nóg.
Ani doskonały, ani cywilizowany. To, co trudno powiedzieć, nazywa się życiem ludzkim.
Wiem, że są dwie rzeczy w życiu, które muszą być sprawiedliwe.
To jasna moneta, ale miłość jest dwuznaczna.
Zachować czujność pośród życia w przebraniu.
Gdyby nie ta sama rodzina, byłbym po prostu autostopowiczem.