Sounds Good

Jakby spod pokrywy fortepianu wydobywała się ciepła para – rytm jest gęsty, ciężki, ciągnący się, niczym powietrze w letnim mieście, gdzie asfalt drży, a latarnie topią się na oczach. Tutaj słowa niemal tracą sens, rozpływają się w powtórzeniach, zamieniając się w zaklęcie:„heat, heat, heat”.

Muzyka toczy się falą, raz otulając delikatnym jazzowym nastrojem, raz uderzając nagle jak rozgrzany metal o zimną wodę. Wszystko zamienia się w uczucie gorąca, które nie dotyczy już temperatury, ale wewnętrznego żaru: ciało pulsuje, oddech się pogarsza i wydaje się, że sam dźwięk sprawia, że skóra płonie. To nie jest piosenka, ale gorąco w czystej postaci – takie, przed którym nie można się ukryć, tylko poddać.