Enkaz

Słowa tej piosenki są jakby rozrzucone po podłodze, jak fragmenty czegoś, co kiedyś było całością. Serce uparcie bije w swoim rytmie, nie słucha ani perswazji, ani zdrowego rozsądku, a uczucia są jak źle zagojone rany, które cały czas przyczepiają się do tkaniny ubrania.

Tutaj los nie wygląda jak surowa dama z księgą, ale jak miękki, ale zimny koc – otula tak, że trudno oddychać. Nawet wyrzuty nie brzmią jak złość, ale jak desperacka próba dotarcia do tego, kto kiedyś był blisko.

Muzyka przesiąknięta jest ciężkim, niemal fizycznym zmęczeniem i jakąś jasną złością na własną bezradność. Nie chodzi tu o zemstę ani przebaczenie – raczej o ten dziwny punkt, w którym miłość już odeszła, a ból pozostał.

Słowa i muzyka: Eren Birbey Yasar – Burak Bulut

Aranżacja: Sezgin Gezgin

Gitary: Selahattin Guzelel

Klarnet: Aykut Sutoğlu

Skrzypce: Struny nowego świata

Miksowanie i mastering: Chandar Köker

Studio: Maestro

Reżyser: Yusuf Jan Ozbil

Operator: Anil Kylinch

Mistrz: Ugur Gurkan

Chwyt: Mustafa Avji

Montażysta: Burak Celik

Kolor: Emre Karagöz