Opis
Na początku wydaje się, że to ślub z bębnami i okrzykami radości, ale w słowach nie ma ani odrobiny świątecznej atmosfery. Biała suknia zamienia się w całun, a„tak” brzmi nie jak wybór, ale jak wyrok. Winna nie jest miłość, ale„töre” – zasady i tradycje, które są silniejsze niż łańcuchy i zimniejsze niż poranny wiatr.
Muzyka nie niesie ze sobą płaczu, ale wyzwanie. Każde powtórzenie wersu jest jak uderzenie pięścią w stół: słyszycie? Tak właśnie łamie się losy. A jednak pod warstwą tragedii kryje się duma – nie złamana, a jedynie zacisnięta zębami. W rezultacie nie jest to piosenka-płacz, ale delikatny pomnik siły, która pozostaje nawet wtedy, gdy życie zabierają„bile bile” w obce ręce.
Produkcja: Istanbul Piano Music Production Serdar Çokulu
Rok produkcji: 2017
Muzyka: Gürsel Uğurlu
Słowa: Hülya Ekşi
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Ne zalımdır bizim törelerin.
Sonumuz hep hüzün, dövmeye.
Gelin eylediler seni, istemedin bir ele.
İstemedin bir ele.
Gelin eylediler seni, istemedin bir ele.
İstemedin bir ele.
Aman töre, zalim töre. Ettin kötülere köle.
Anam dedim, babam dedim. Aşüretim yörem dedim.
Aman töre, zalim töre. Ettin kötülere köle.
Anam dedim, babam dedim. Gelin oldun bile bile.
Kınamı kardılar tarlasa.
Sevdamı vurdular yarasa.
Böyle isyankâr olmazdım. Gönlümde bir yar olmasa.
Gönlümde bir yar olmasa.
Böyle isyankâr olmazdım. Gönlümde bir yar olmasa.
Gönlümde bir yar olmasa.
Aman töre, zalim töre. Ettin kötülere köle.
Anam dedim, babam dedim. Aşüretim yörem dedim.
Aman töre, zalim töre. Ettin kötülere köle.
Anam dedim, babam dedim. Gelin oldun bile bile.
Güneş doğmuyor doğudan.
Töreymiş yardan soğutan.
Gelinliğin kefen olsun. Gayrı sana dünyazından.
Gayrı sana dünyazından.
Gelinliğin kefen olsun. Gayrı sana dünyazından.
Gayrı sana dünyazından.
Güneş doğmuyor.
Töreymiş, töreymiş yardan soğutan.
Gelinliğin, gelinliğin kefen olsun.
Gayrı sana, gayrı sana.
Gelinliğin kefen olsun.
Dünya sana zindan.
Zalim töreler ettin kötülere köle.
Anam dedim, babam dedim. Gelin oldum bile bile.
Tłumaczenie na język polski
Jak okrutne są nasze zwyczaje?
Zawsze kończymy w smutku i biciu.
Zrobili z ciebie pannę młodą, nie chciałaś ręki.
Nie chciałaś ręki.
Zrobili z ciebie pannę młodą, nie chciałaś ręki.
Nie chciałaś ręki.
Och, zwyczaj, okrutny zwyczaj. Stałeś się niewolnikiem złych.
Powiedziałem moja matka, powiedziałem mój ojciec. Powiedziałem, że moje jedzenie to mój region.
Och, zwyczaj, okrutny zwyczaj. Stałeś się niewolnikiem złych.
Powiedziałem moja matka, powiedziałem mój ojciec. Zostałaś już panną młodą.
Zabrali mi hennę.
Zastrzelili moją miłość, nietoperza.
Nie byłbym taki buntowniczy. Gdyby tylko nie było rany w moim sercu.
Gdyby tylko nie było rany w moim sercu.
Nie byłbym taki buntowniczy. Gdyby tylko nie było rany w moim sercu.
Gdyby tylko nie było rany w moim sercu.
Och, zwyczaj, okrutny zwyczaj. Stałeś się niewolnikiem złych.
Powiedziałem moja matka, powiedziałem mój ojciec. Powiedziałem, że moje jedzenie to mój region.
Och, zwyczaj, okrutny zwyczaj. Stałeś się niewolnikiem złych.
Powiedziałem moja matka, powiedziałem mój ojciec. Zostałaś już panną młodą.
Słońce nie wschodzi od wschodu.
To zwyczaj, przez który jest ci zimno.
Niech Twoja suknia ślubna będzie całunem. Poza twoim światem.
Poza twoim światem.
Niech Twoja suknia ślubna będzie całunem. Poza twoim światem.
Poza twoim światem.
Słońce nie wschodzi.
To zwyczaj, to zwyczaj, który alienuje ludzi.
Niech Twoja suknia ślubna i suknia ślubna będą całunem.
Nie dla ciebie, nie dla ciebie.
Niech Twoja suknia ślubna będzie całunem.
Świat jest dla ciebie więzieniem.
Praktykowałeś okrutne zwyczaje, jesteś niewolnikiem niegodziwych.
Powiedziałem moja matka, powiedziałem mój ojciec. Już zostałam panną młodą.