Inne utwory od Hayki
Opis
Jakby w pokoju zatrzasnęły się drzwi, a zamiast głosu pozostała cisza, głucha i ciężka. Pustka zagościła w znanych zakamarkach – tam, gdzie wcześniej były rozmowy, śmiechy, a nawet kłótnie. I bez względu na to, jak bardzo chowasz się w kolorowych tabletkach lub obcych światłach, ciemność i tak jest silniejsza.
W piosence ta ciemność brzmi jak żywa materia: oddycha, naciska, zmusza do przypomnienia sobie najdrobniejszych szczegółów – od mrozu na ulicach po otarcia na kolanach. Wydaje się, że związek był bardziej podobny do gry, tylko zbyt poważnej: z krwią, dymem, zwycięstwami i porażkami. A mimo to zabrakło nawet jednego szczerego„żegnaj”. Pozostała niedopowiedziana kwestia, podobna do drzazgi – mała, ale za każdym razem przypominająca, że nie da się wyjść z tej historii bez śladu.
Producent: EB i Haiki
Słowa: Haiki
Muzyka: Haiki
Aranżacja: EB
Gitara: Kerem Oktay
Miks: Kurtulus Güven
Mastering: Emra Çelik
Wideo: Öge471
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Çıktın gittin bu kapıdan. Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, rengarenk ilaçlardan. Çıktın gittin bu kapıdan.
Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, sebepsiz bu telaşlardan. Uzaklaştırdı bizi benzer farklılıklar.
Ne huzur buldum şehirde ne aydınlıkta. Anlattım oldum hasta. Sustukça arttı ağrı. Odam karanlık mağara.
Bu kaygı yalnızlıktan. Sabahlar oldu kahru, tükenmez ayrılıklar.
Bir sessizlik bağırır kafamda her kılıkta. Mahkumduk sanki senle aynı evde aynı suçtan.
Yaşarken aynı ağaçta bir sincap, bir baykuşla. Tutup kendi ellerimden öptüm.
Git derken bile içten içe ürktüm. Taşıdığım bu sofrada kaldım tık.
Hatırım olmamış bir hoşçakallık. Gözlerimi iğnelerle diktin.
Altlarında mor halkalar bitti.
Seyrettiğim çiçeğim dik üzdü.
Hatırım olmamış bir hoşçakallık.
Çıktın gittin bu kapıdan. Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, rengarenk ilaçlardan. Çıktın gittin bu kapıdan.
Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, sebepsiz bu telaşlardan. Gezdik en hırçın denizlerin kıyısında.
Süslenir oynardık İstanbul'un ayazında. Yan yana direndik dizlerimiz kanadı.
İstiklal'i kızıl dumanlarla boyadık. Belki en heyecanlı oyunundum oynadığın.
Bir gün söyle seni şu koynuma koymadığım. Güneşe uzanan ellerimizi hatırla.
Battı artık adaya giden bütün vapurlar.
Bir damlasın yanaklarımdasın.
Bir öfkesin dudaklarımdasın. Bir yıldızın uzaklığındasın.
Hatırım olmamış bir hoşçakallık.
Bir damlasın yanaklarımdasın. Bir öfkesin dudaklarımdasın.
Bir yıldızın uzaklığındasın.
Hatırım olmamış bir hoşçakallık.
Çıktın gittin bu kapıdan. Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, rengarenk ilaçlardan. Çıktın gittin bu kapıdan.
Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, sebepsiz bu telaşlardan. Çıktın gittin bu kapıdan.
Yerine yokluk geçti çoktan. Kurtulamam karanlıktan, rengarenk ilaçlardan.
Çıktın gittin bu kapıdan. Yerine yokluk geçti çoktan.
Kurtulamam karanlıktan, sebepsiz bu telaşlardan.
Tłumaczenie na język polski
Wyszedłeś tymi drzwiami. Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę się pozbyć ciemności i kolorowych narkotyków. Wyszedłeś tymi drzwiami.
Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę uciec od ciemności, od tych bezsensownych pośpiechów. Podobne różnice nas oddaliły.
Nie znalazłem w mieście ani spokoju, ani światła. Mówiłem ci, zachorowałem. Ból narastał, gdy milczał. Mój pokój to ciemna jaskinia.
Ten niepokój wynika z samotności. Były poranki, niekończące się rozłąki.
Cisza krzyczy w mojej głowie pod każdą postacią. To było tak, jakbyśmy byli z wami więźniami w tym samym domu, za tę samą zbrodnię.
Mieszkając na tym samym drzewie z wiewiórką i sową. Trzymałem go i całowałem własnymi rękami.
Nawet gdy powiedziałam „odejdź”, w środku się bałam. Zostałem przy tym stole, który niosłem.
Pożegnanie, którego nie pamiętam. Zaszyłeś mi oczy igłami.
Pod nimi pojawiają się cienie.
Kwiat, który oglądałem, zasmucił mnie.
Pożegnanie, którego nie pamiętam.
Wyszedłeś tymi drzwiami. Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę się pozbyć ciemności i kolorowych narkotyków. Wyszedłeś tymi drzwiami.
Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę uciec od ciemności, od tych bezsensownych pośpiechów. Podróżowaliśmy wzdłuż brzegów najbardziej wzburzonych mórz.
Przebieraliśmy się i bawiliśmy na mrozie Stambułu. Stawialiśmy opór ramię w ramię, a nasze kolana krwawiły.
Pomalowaliśmy Istiklal czerwonym dymem. Być może była to najbardziej ekscytująca gra, w jaką kiedykolwiek grałeś.
Powiedz mi któregoś dnia, że nie położyłem Cię na swoim łonie. Pamiętajcie nasze ręce wyciągające się do słońca.
Wszystkie promy kursujące na wyspę zatonęły.
Jesteś kroplą na moich policzkach.
Jesteś gniewem na moich ustach. Jesteś gwiazdą dalej.
Pożegnanie, którego nie pamiętam.
Jesteś kroplą na moich policzkach. Jesteś gniewem na moich ustach.
Jesteś gwiazdą dalej.
Pożegnanie, którego nie pamiętam.
Wyszedłeś tymi drzwiami. Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę się pozbyć ciemności i kolorowych narkotyków. Wyszedłeś tymi drzwiami.
Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę uciec od ciemności, od tych bezsensownych pośpiechów. Wyszedłeś tymi drzwiami.
Zostało już zastąpione przez nicość. Nie mogę się pozbyć ciemności i kolorowych narkotyków.
Wyszedłeś tymi drzwiami. Zostało już zastąpione przez nicość.
Nie mogę uciec od ciemności, od tych bezsensownych pośpiechów.