Inne utwory od Trungg I.U
Opis
Producent: Nguyễn Mẫn
Tekst i tłumaczenie piosenki
Oryginał
Mỗi khi người hối hận vì mọi việc không vui xảy ra.
Lúc ấy nhắm mắt lau đôi mi khô, tất cả sẽ qua.
Đừng thấy khó xử, cũng dễ hiểu thôi. Cứ dần rời xa, sao phải khóc?
Anh đã biết trước rằng chuyện tình mình sẽ nông nỗi này.
Chẳng số hai ta chẳng gặp may.
Gặp nhau yêu nhau đến vậy, giờ đành phải ôm đớn đau này. Mỗi khi người hối hận vì cuộc tình không như ý ta.
Đừng trách than, không nên nhẫn đôi nỗi niềm trong lòng. Em hãy bước tiếp, để lại tổn thương nơi này.
Anh sẽ gánh chịu.
Triều dân buông chiều vương vương theo bóng người.
Bỗng mưa rơi nặng hạt trong đôi mắt anh.
Đại dương gập ghềnh, sóng vỗ lênh đênh những cơn bão lòng.
Dòng đời như giông tố nối tiếp nối tiếp từng chặng đau.
Hành trình tan vỡ sao ta viết tiếp đoạn đường sau.
Để lại cho nhau nụ cười, kèm theo hối tiếc một thời chìm vào vực sâu cô đơn.
Anh trên con thuyền nhỏ chênh vênh.
Đôi bóng em đang rời khỏi thế giới chúng ta đã từng.
Nhìn xem ai đang cố bơi về nơi vết thương chữa lành.
Mỗi khi người hối hận vì cuộc tình không như ý ta.
Đừng trách than, không nên nhẫn đôi nỗi niềm trong lòng.
Em hãy bước tiếp, để lại tổn thương nơi này. Anh sẽ gánh chịu.
Triều dân buông chiều vương vương theo bóng người.
Bỗng mưa rơi nặng hạt trong đôi mắt anh.
Đại dương gập ghềnh, sóng vỗ lênh đênh những cơn bão lòng. Dòng đời như giông tố nối tiếp nối tiếp từng chặng đau.
Hành trình tan vỡ sao ta viết tiếp đoạn đường sau.
Để lại cho nhau nụ cười, kèm theo hối tiếc một thời chìm vào vực sâu cô đơn.
Anh trên con thuyền nhỏ chênh vênh.
Đôi bóng em đang rời khỏi thế giới chúng ta đã từng.
Nhìn xem ai đang cố bơi về nơi vết thương chữa lành.
Nhìn cơn sóng lớn dần dần bỏ con thuyền nhỏ ai quay-- Dòng đời như giông tố nối tiếp nối tiếp từng chặng đau. Hành trình tan vỡ sao ta viết tiếp đoạn đường sau.
Để lại cho nhau nụ cười, kèm theo hối tiếc một thời chìm vào vực sâu cô đơn.
Anh trên con thuyền nhỏ chênh vênh.
Đôi bóng em đang rời khỏi thế giới chúng ta đã từng. Nhìn xem ai đang cố bơi.
Nhìn xem ai đang cố bơi về nơi vết thương chữa lành.
Tłumaczenie na język polski
Za każdym razem, gdy żałujesz, dzieje się coś nieprzyjemnego.
W tym czasie zamknij oczy i przetrzyj suche powieki, wszystko minie.
Nie czuj się niezręcznie, to zrozumiałe. Stopniowo odchodź, po co płakać?
Wiedział już, że jego historia miłosna zakończy się w ten sposób.
Żadne z nas nie ma szczęścia.
Tak bardzo się kochaliśmy, kiedy się poznaliśmy, że teraz musimy pogodzić się z tym bólem. Za każdym razem, gdy żałujesz, ponieważ twoje życie miłosne nie jest tym, czego chcesz.
Nie obwiniaj się ani nie narzekaj, nie bądź cierpliwy wobec uczuć w swoim sercu. Proszę, idź dalej, zostaw tutaj ból.
Poniosę to.
Lud pozwolił królowi podążać za swoim cieniem.
Nagle deszcz mocno spadł mu do oczu.
Ocean jest wzburzony, fale uderzają, a wokół krążą burze.
Przepływ życia jest jak burza, jedna po drugiej, ból za krokiem.
Jeśli podróż zostanie przerwana, dlaczego mielibyśmy kontynuować pisanie kolejnej części?
Pozostawiając siebie nawzajem z uśmiechami, którym towarzyszył żal, na jakiś czas pogrążając się w otchłani samotności.
Znajdował się na małej, niestabilnej łódce.
Twoje sylwetki opuszczają świat, który kiedyś mieliśmy.
Spójrz, kto próbuje dopłynąć z powrotem do miejsca, gdzie rana się goi.
Za każdym razem, gdy żałujesz, ponieważ twoje życie miłosne nie jest tym, czego chcesz.
Nie obwiniaj się ani nie narzekaj, nie bądź cierpliwy wobec uczuć w swoim sercu.
Proszę, idź dalej, zostaw tutaj ból. Poniosę to.
Lud pozwolił królowi podążać za swoim cieniem.
Nagle deszcz mocno spadł mu do oczu.
Ocean jest wzburzony, fale uderzają, a wokół krążą burze. Przepływ życia jest jak burza, jedna po drugiej, ból za krokiem.
Jeśli podróż zostanie przerwana, dlaczego mielibyśmy kontynuować pisanie kolejnej części?
Pozostawiając siebie nawzajem z uśmiechami, którym towarzyszył żal, na jakiś czas pogrążając się w otchłani samotności.
Znajdował się na małej, niestabilnej łódce.
Twoje sylwetki opuszczają świat, który kiedyś mieliśmy.
Spójrz, kto próbuje dopłynąć z powrotem do miejsca, gdzie rana się goi.
Patrząc, jak wielkie fale stopniowo opuszczają małą łódkę, nikt się nie odwrócił - Przepływ życia jest jak burza, jeden po drugim, bolesne etapy po drugim. Jeśli podróż zostanie przerwana, dlaczego mielibyśmy kontynuować pisanie kolejnej części?
Pozostawiając siebie nawzajem z uśmiechami, którym towarzyszył żal, na jakiś czas pogrążając się w otchłani samotności.
Znajdował się na małej, niestabilnej łódce.
Twoje sylwetki opuszczają świat, który kiedyś mieliśmy. Zobacz, kto próbuje pływać.
Spójrz, kto próbuje dopłynąć z powrotem do miejsca, gdzie rana się goi.