Parking Lot Prayers

Jakby w pokoju, gdzie wszystkie okna są zamknięte, a powietrze jest już ciężkie, i tylko rzadkie słowa przedostają się na zewnątrz – nieco łamiącym się głosem, nieco chaotycznie. Ciepło tutaj nie oznacza przytulności, ale właśnie to„gorąco”, kiedy serce płonie od niewypowiedzianych słów. Wydaje się, że rozmowa dotyczy prawdy i bólu, ale brzmi to jak taniec na granicy snu i kłótni: to czułość, to niemal histeria, to znowu przyciąganie. Muzyka krąży w kółko, jakby nie mogła się zdecydować, by odejść, a każde powtórzenie jest jak kolejna fala gorąca, która nie ochładza się, a tylko rozgrzewa jeszcze bardziej.