Mgnienia

Oryginał

Zmiana czasu na letni.

Znów odważam się.

Będziemy wracać do rozwianych miejsc.

Miasta łaskoty. Mijamy bloki.

Tworzę z niedopałków geometryczny wzór. Pojedźmy gdzieś indziej tramwajem nad Wisłę.

Chcemy bezkarnie na ludzi się patrzeć.

Trochę jak w filmie, w filmie.

Zmiana paru scen.

Dla mnie to wszystko, wszystko piękno krótkich dni.

Wciskam w trep księżyc.

Wdrapiemy się na dach.

Z balkonów słychać hity osiemdziesiątych lat.

Mówię Ci zbyt wiele o rzeczach nieistotnych, że się trochę boję i ciągle za czymś tęsknię. I dlaczego jeszcze chodzę w Twoim dresie?

Co może być między nami?

Trochę jak w filmie, w filmie.

Zmiana paru scen.

Dla mnie to wszystko, wszystko piękno krótkich dni.

Trochę jak w filmie, w filmie zakończenie znam.

Zostanie tylko piękno, piękno krótkich dni.

Polaroidem zrobimy zdjęcie. Kadr nie utrwalą, jak mocno biło serce.

Zapętlam moment, wrażenia ulotne, zanim wymkną mi się z rąk.