Melancholia

Oryginał

Często nie widzimy końca.

Prosiłem, miała zostać.

To miała być tylko chwilka.

Z oczu znika twoja postać.

Dawno nie widziałem słońca.

Brałem zawsze, co mi los dał.

Nigdy nie miałem kursu, -nie wiedziałem jak go obrać. -Nie śpię.

Całą noc piszę piosenkę o tym, co zrobimy w piekle.

Zabiję cię jak uciekniesz, jak uciekniesz.

Nie śpię.

Całą noc piszę piosenkę o tym, co zrobimy w piekle.

Zabiję cię jak uciekniesz, jak uciekniesz.

Wolę zacząć to od nowa. Wracać mi się nie chce. To nie będzie mi pasować. Wiem.

Proszę, pozwól mi gotować moje skrzydła połamane. W głowie sama melancholia.

Nie wystarczą miłe słowa. Sam się pytam, czy naprawdę musiało tyle kosztować?

Wiem, to trudne, ale teraz chcę wyrzucić to do kosza. Wolę zacząć coś od nowa.

W moim świecie dziś śmiesznie jest. Chce mi się płakać i tak. Płakać i tak.

To nie problem wylać kilka łez, kiedy wali się cały twój świat.

Za długo siedzę. Znowu myśli mam nietrwałe. Śmierci się nie boję.

Boję się, że zniknę. Przez te kilka nocy, które były nieprzespane.

Sam się łapię, że nie -myślę. -Nie śpię.

Całą noc piszę piosenkę o tym, co zrobimy w piekle.

Zabiję cię jak uciekniesz, jak uciekniesz.

Nie śpię.

Całą noc piszę piosenkę o tym, co zrobimy w piekle.

Zabiję cię jak uciekniesz, jak uciekniesz.

Wolę zacząć to od nowa. Wracać mi się nie chce. To nie będzie mi pasować. Wiem.

Proszę, pozwól mi gotować moje skrzydła połamane. W głowie sama melancholia.

Nie wystarczą miłe słowa. Sam się pytam, czy naprawdę musiało tyle kosztować?

Wiem, to trudne, ale teraz chcę wyrzucić to do kosza. Wolę zacząć coś od nowa.

Kurde, Antek.