treading water

Życie tutaj brzmi jak zbiór złamanych obietnic, walizek w korytarzu i róży, której płatki już dawno opadły. W słowach jest dużo złości na siebie, dużo bólu, a jednak - nadzieja, że dla córki można zmienić zwyczajowy scenariusz. Muzyka kołysze się między spowiedzią a krzykiem w pustkę, jakby człowiek stał na granicy: jeszcze jeden krok – i przepaść, ale mimo wszystko chce się wierzyć, że dalej będzie droga do światła.