Claritin

Utwór brzmi jak poranek po nieprzespanej nocy, kiedy słońce bezlitośnie wysusza resztki snu, a wewnątrz pozostaje tylko pustka i lekki posmak plastiku na języku. Wszystko wydaje się być w ruchu: kurz wiruje w promieniach, światło miga cieniami, ręka automatycznie wyciąga się do przodu... ale ciało jakby się nie włączyło.

To muzyka o osadzie - o tym dziwnym stanie, kiedy wydaje się, że żyjesz, ale nie masz żadnych odczuć. Ani bólu, ani radości, tylko cisza, w której nawet własne„nic nie czuję” brzmi zbyt głośno.