Этажи

Utwór brzmi jak przedłużająca się rozmowa z samym sobą, w której miłość i strata przeplatają się z miejskim zmierzchem i hałasem wind. Jest tu wiele ucieczek – od ludzi, od wspomnień, w muzykę, w samochody, a nawet w twarze nieznajomych. Ale za całym tym zgiełkiem wyłania się jedno: pragnienie zatrzymania uczucia, które już dawno wymknęło się z rąk. Ścieżka dźwiękowa na te wieczory, kiedy ulice są puste, papieros się tli, a na ekranie znów świeci się nieodebrane połączenie.