МамаПапа

Utwór brzmi jak chuligańska spowiedź przy akompaniamencie basu, gdzie każdy wers jest albo wyzwaniem, albo autoironią. Jest tu dziedzictwo„piękny od mamy, wyuzdany od ojca” oraz wdzięczność wobec wrogów za to, że strzelali w plecy – bo to tylko hartowało. W rytmie słychać energię ulic: gwałtowny pęd, czerwono-niebieskie światła i pewność, że czarna passa to tylko trampolina do kolejnego startu. Muzyka o tym, jak żyć wbrew wszystkim, głośno i bez hamulców.